Parafia

Ognisko funkcjonuje przy parafii św. Stanisława B.M. Duszpasterzem wspólnoty jest Ks. Grzegorz Gołąb. Zapraszamy na spotkania:
w trzeci poniedziałek miesiąca, o godz. 18:00 Msza, o godz. 19:00 spotkanie w siedzibie Civitas Christiana, ul Reymonta 9 (naprzeciwko Galerii Dekada) oraz w pierwszy czwartek miesiąca, o godz. 18:00 Msza, po Mszy modlitwa za rodziny przed Najświętszym Sakramentem, po modlitwie spotkanie w salce na górze przy kościele.
Parafia Św. Stanisława Biskupa i Męczennika >>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

Majowe spotkanie członków skierniewickiego ogniska WTM SYCHAR jak zwykle rozpoczęliśmy od uczestnictwa we Mszy Świętej –  wyjątkowej ze względu na przeżywane święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, a także z powodu obecności dzieci, które w niedzielę Zesłania Ducha Świętego przyjęły po raz pierwszy Komunię Świętą. Było biało i pięknie :).

Po Mszy w siedzibie Civitas Christiana zgromadzili się: Ania, Ania, Robert, Bronia, Marzena, Adam, Paulina, Dorota, Ewa, Andrzej, Andrzej, Małgosia, Agnieszka, Sylwia, Basia, Grażyna, Asia i Agnieszka, a także nasz opiekun, ksiądz Grzegorz. Po modlitwie poprowadzonej przez Basię Ewa – ze względu na obecność nowych osób pokrótce przedstawiła zasady działania, wyznawane wartości i  i charyzmat naszej wspólnoty. Potem każdy z obecnych miał możliwość powiedzenia kilku słów o swojej sytuacji małżeńskiej i życiowej.

Ewa przygotowała na spotkanie  temat zaczerpnięty z książki B. Grahama „Podróż. Jak żyć w wątpiącym świecie”, skłaniający do refleksji nad tym, jak wykorzystujemy czas dany nam przez Boga.

Autor wymienia dwie pułapki czasu, w jakie wpadamy:

  • brak wolnego czasu (  efekt:  przemęczenie, wypalenie, brak czasu dla rodziny,   poczucie winy, że nie dajemy rady zrobić wszystkiego, co chcemy, depresja, choroby)
  • nadmiar wolnego czasu (efekt: znudzenie, szukanie podniet, rozrywek,  popadanie w nałogi)

Nie zawsze możemy zmienić   naszą sytuację, ale mamy wpływ na własne do niej nastawienie. Warto codziennie powierzać nasz czas Bogu, prosić Go, by pomagał nam mądrze nim gospodarować. Jeżeli będziemy   traktować każdy dzień jako Boży dar , wtedy codzienne obowiązki przestaną być dla nas ciężarem.

Bardzo mądre wskazówki, jak porządkować nasze myślenie i życie, w tym wypełnianie czasu, podaje w swoich „Ćwiczeniach Duchownych” święty Ignacy Loyola:

„Człowiek po to jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego został stworzony”. 

Zasada „o tyle, o ile”: „Człowiek ma korzystać z rzeczy stworzonych w całej mierze, w jakiej mu one pomagają do jego celu, a znów w całej mierze powinien się od nich uwalniać, w jakiej mu są przeszkodą do tegoż celu”

„Trzeba pragnąć i wybierać jedynie to, co nam więcej pomaga do celu, dla którego jesteśmy stworzeni”.

W naszym życiu nie powinno zabraknąć czasu dla Boga i innych ludzi, ale winniśmy również dbać o swoje własne potrzeby.

Czasem praca może być dla nas ciężarem – warto spojrzeć na nią jako dar od naszego Stwórcy, wówczas nabierze ona sensu, nawet jeżeli nadal będzie trudna i męcząca.

Na zakończenie Ewa przygotowała dla nas kilka pytań do przemyślenia:

  • Czy mam świadomość, że czas jest darem Boga? Czy powierzam nowy dzień Panu Bogu?
  • Czy dobrze wykorzystuję czas – dla zbawienia – zgodnie z zamysłem Pana Boga?
  • Czy mam za dużo czy za mało wolnego czasu- czy mam czas na odpoczynek?
  • czy rytm dnia mam uporządkowany, czy żyję w biegu, chaotycznie? dlaczego? Co mogę zmienić?

Ksiądz Grzegorz przekazał wszystkim obecnym wstępne informacje na temat mających się niebawem rozpocząć rekolekcji w Spale, na które zaprasza chętne osoby z naszego ogniska. Początek rekolekcji   01 czerwca o godz.8.30, zakończenie 03 czerwca, agapa o 18.00. Koszt 200 zł od osoby. W codziennym planie Jutrznia, konferencja, nauczanie kerygmatyczne, Eucharystia, spotkania w grupach, nabożeństwo wieczorne. Kolejne szczegóły już wkrótce.

W tym miesiącu modlimy się za Marzenę i Adama. 

Na zakończenie zamieszczam tekst francuskiej pisarki, sługi Bożej Madeleine Delbrel „Trzeba przeżywać każdy dzień”, który pięknie mówi o wartości czasu, jaki został nam dany na tej ziemi.

Każdy poranek zapowiada cały dzień, który otrzymujemy z rąk Boga.

Bóg daje nam dzień, który On sam przygotował dla nas.

Nie ma w nim nic w nadmiarze i nic „za mało”,

nic, co byłoby obojętne, i nic, co byłoby zbyteczne.

Jest arcydziełem dnia, który zostaje nam podarowany, abyśmy go przeżyli.

Patrzymy na niego jak na stronę terminarza, oznaczoną liczbą i miesiącem.

Podchodzimy do niego lekkomyślnie, jak do kartki papieru.

Gdybyśmy mogli przeszukać świat i zobaczyć, jak ten dzień powstaje i wyłania się z otchłani wieków,

zrozumielibyśmy wtedy wartość jednego dnia podarowanego człowiekowi.

P.S. Przypominamy, że  na najbliższym czerwcowym spotkaniu naszego ogniska będziemy gościć Mirka Ruckiego (w ramach przygotowań do uczestnictwa w studium biblijnym). Szczegóły wkrótce. Zapraszamy!

Kochani!

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie skierniewickiego ogniska WTM SYCHAR, które odbędzie się  21 maja o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Christiana, ul. Reymonta 9. Nasze spotkania mają charakter otwarty i są dedykowane tym  osobom, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje ze współmałżonkiem, nawet w sytuacjach po ludzku beznadziejnych.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M. w Skierniewicach.

W dniu 10 maja 2018 roku odbyło się drugie z kolei spotkanie formacyjne członków naszego skierniewickiego ogniska WTM Sychar z inż. dr hab. Mirosławem Ruckim, biblistą. Obecne spotkania są preludium do stworzenia grupy zainteresowanej studiowaniem Biblii, aby żyć na codzień Słowem Bożym. Właściwe studium biblijne ma rozpocząć się we wrześniu tego roku – spotkania będą odbywały się raz w miesiącu przez cały rok lub – w zależności od zainteresowania  – dłużej. Uczestnicy otrzymają materiały do pracy. Prowadzący Mirek zachęca zainteresowanych do systematycznego uczestnictwa w spotkaniach od samego początku, aby nie tracić nic z przekazywanych treści. Formacja prowadzona jest wg programu Ruchu Wiernych Serc (RWS) i przeznaczona jest dla małżonków sakramentalnych przeżywających kryzys w małżeństwie na każdym jego etapie oraz dla wszystkich małżonków, którzy poważnie traktują sakrament małżeństwa i przysięgę małżeńską złożoną w dniu ślubu i umacniając się łaską Bożą płynącą z sakramentu małżeństwa, decydują się żyć w miłości i wierności do współmałżonka aż do śmierci.

W spotkaniu majowym wzięli udział: Andrzej, Marcin, Kamila, Bronia, Basia, Agnieszka, Małgosia, Agnieszka, Grażyna, Paulina, Asia, Asia i Sylwia. Głównym tematem wystąpienia Mirka była WIERNOŚĆ. Nasz gość wykazał, że Pan Bóg jest zawsze wierny człowiekowi i oczekuje jedynie naszego zaufania, natomiast człowiek, ze względu na wolną wolę i skażenie grzechem pierworodnym, ma problem z dochowaniem Bogu wierności, próbuje dochodzić  własnych praw, ma własną wizję szczęścia.

Mirek przedstawił nam kilka postaci biblijnych – Mojżesza i Naamana – jako przykłady osób wiernych Bogu, tych, którzy w swoim życiu na pierwszym miejscu stawiali Jego wolę.  Dzięki temu Bóg mógł działać w ich życiu.

Nasz prelegent odniósł się  także do wierności małżeńskiej – przypomniał, że małżeństwo zawarły nie dwie, ale trzy osoby – Bóg, kobieta i mężczyzna. Zdrada jednej, a nawet dwóch osób w małżeństwie nie zmienia faktu, że Bóg  nadal pozostaje wierny. Aby dostąpić zbawienia, powinniśmy zaufać Bogu i trwać w nim, razem z Jezusem   ponosząc  konsekwencje niewierności człowieka.  Naszym priorytetem powinno być zbawienie – nasze, a także naszego współmałżonka. Mamy więc trwać w Chrystusie, poprzez modlitwę, uczestnictwo w Eucharystii, studiowanie Biblii, zachowując wierność Bogu, Kościołowi i małżonkowi.

Mirek postawił do przemyślenia kilka pytań, między innymi:

  • Czy dbam o wypełnianie woli Bożej w moim życiu?
  • Czy złożyłem zaufanie w Bogu?
  • Czy fakt, że oprócz mnie nikt z ludzi nie dochowuje wierności, niweczy wierność Boga?
  •  Czy stać mnie na przyjęcie woli Bożej?
  • Czy stać mnie na zgodę na Boży sposób uzdrowienia mnie?
  • Czy wykonam to, czego Bóg ode mnie oczekuje, również w grzesznym środowisku neopogańskim?
  • Czy chcę dostąpić  zbawienia?

Po wystąpieniu naszego gościa było jeszcze trochę czasu na dyskusję, dzielenie się własnymi doświadczeniami na podstawie usłyszanych treści. Kolejne spotkanie z Mirkiem planowane jest na 14 czerwca 2018 roku. Już teraz serdecznie zapraszamy, warto!

 

 

Zapraszam na kolejne spotkanie formacyjne, które odbędzie się w czwartek 10-go maja o godz. 19:00 w siedzibie Civitas Christiana, ul. Reymonta 9. Spotkanie jak zwykle rozpoczniemy Mszą o godz. 18:00.

Formacja prowadzona jest wg programu Ruchu Wiernych Serc (RWS) i przeznaczona jest dla małżonków sakramentalnych przeżywających kryzys w małżeństwie na każdym jego etapie oraz dla wszystkich małżonków, którzy poważnie traktują sakrament małżeństwa i przysięgę małżeńską złożoną w dniu ślubu i umacniając się łaską Bożą płynącą z sakramentu małżeństwa, decydują się żyć w miłości i wierności do współmałżonka aż do śmierci. Wykład poprowadzi  dr hab. Mirosław Rucki.

W  czwartkowym modlitewnym spotkaniu za rodziny i we Mszy uczestniczyli: Agnieszka z Maksymilianem, Dorota, Małgosia, Andrzej, Ewa.

Spotkanie odbyło się parę dni po ogólnopolskich rekolekcjach w Ożarowie Mazowieckim, w których również uczestniczyły sycharki z naszego ogniska:  Dorota, Bronia, Agnieszka, Ewa, Małgosia, Andrzej. Konferencje na temat: „O wierności, która boli” wygłosił ks. Jarosław Międzybrodzki.  W programie rekolekcji przewidziany był m.in. czas na medytację słowa Bożego i dzielenie się świadectwami w grupach.  Rekolekcje, jak zwykle,   były dla nas  okazją do spotkania się w szerszym wspólnotowym  gronie i zapoznania się z sycharkami z  innych ognisk.

Zapraszam na najbliższe spotkania naszego ogniska:

  • 10 maja spotkanie formacyjne RWS,
  • 21 maja kolejne   spotkanie poniedziałkowe

 

Dzięki inwencji i gościnności Broni, która zaprosiła nas do Sochaczewa i zaproponowała  zwiedzanie   Żelazowej Woli, miałyśmy okazję bardzo miło spędzić niedzielne kwietniowe popołudnie;   na wyjazd  zdecydowały się:  Asia, Małgosia, Basia, Ewa, Grażyna.

Spotkałyśmy się na  Mszy w Sochaczewie w parafialnym kościele Broni – p.w.  św. Józefa Robotnika.  Po Mszy Bronia  ugościła nas pysznym obiadem, tak że  nie bardzo chciało nam się wstawać od stołu. A przed nami był przecież kolejny „punkt programu” – zwiedzanie Żelazowej Woli,  wyruszyłyśmy więc na spotkanie z Fryderykiem. Zwiedziłyśmy dom urodzenia kompozytora, a ponieważ humory nam dopisały, a pogoda sprzyjała – było bowiem  słonecznie i ciepło – więc długo spacerowałyśmy parkowymi alejami,  ciesząc się wiosenną scenerią i sobą nawzajem.  Do zobaczenia na kolejnej wyprawie do?????

W tym miesiącu spotkanie naszej wspólnoty przybrało odświętny charakter ze względu na niedawno przeżyte Święta Wielkiej Nocy. Po Mszy Świętej, podczas której Paulina czytała pierwsze czytanie, a Agnieszka poprowadziła modlitwę wiernych, zgromadziliśmy się przy pięknie przyozdobionym i zastawionym własnoręcznie przyrządzonymi potrawami stole. W spotkaniu brali udział: nasz opiekun ks. Grzegorz, Dorota, Ewa, Sylwia, Małgosia, Agnieszka, Bronia, Dorota, Asia, Paulina, Agnieszka i Asia.

Na początku Ewa poprowadziła modlitwę, życząc nam, abyśmy nie oglądali się na pusty grób Jezusa, ale starali się dostrzegać Go Zmartwychwstałego w codziennych wydarzeniach naszego życia. Potem każda z nas przedstawiła krótko swoją obecną sytuację.

W tym roku zamiast naszych ogniskowych rekolekcji w Miasteczku Krwi Chrystusa ksiądz Grzegorz  zaproponował nam kilkudniowy wyjazd do Spały, na wspólne rekolekcje z członkami ruchu Kościoła Domowego. Poprowadzi je Diakonia Ewangelizacji, która między innymi będzie głosiła kerygmat,  przybliży  uczestnikom niektóre  postacie biblijne. W planach także wyjście zewangelizacją na ulice miasta. Rekolekcje odbędą się w dniach 1 – 3 czerwca 2018.

Ksiądz Grzegorz podzielił się z nami także kilkoma refleksjami na temat Zmartwychwstania. Jest to nie tylko przekaz ewangeliczny, ale także fakt historyczny, o którym można przeczytać  w źródłach pozabiblijnych, między innymi rzymskich i hebrajskich.

Pierwszym świadectwem Zmartwychwstania jest pusty grób Jezusa. Drugim – wiara pierwszych apostołów – musiało stać się coś nadzwyczajnego, skoro całkowicie odmienili swoje życie.

Kontynuacją, owocem historii Jezusa – Jego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania jest Eucharystia – to Epifania – objawienie się Boga i Chrystofania -spotkanie z Jezusem Zmartwychwstałym.

Ogłoszenia:

  • biblijne spotkanie formacyjne z Mirosławem Ruckim planowane jest na 10 maja 2018r. ( podobnie jak w marcu, po Mszy Świętej gromadzimy się w Civitas Christiana)
  • w dniach 27 – 29 kwietnia 2018r.  w Ożarowie Mazowieckim odbędą się ogólnopolskie rekolekcje dla członków WTM Sychar (będzie w nich uczestniczyć kilka osób  z naszego ogniska)
  • Bronia proponuje wycieczkę do Żelazowej Woli 22 kwietnia ( program : Msza o 12.00 w Kościele Św. Józefa Robotnika, potem rosół u Broni 😛 i na deser podziwianie Żelazowej Woli w pięknej wiosennej scenerii)

Kochani!

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie skierniewickiego ogniska WTM SYCHAR, które odbędzie się 16 kwietnia o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Christiana, ul. Reymonta 9. Nasze spotkania mają charakter otwarty i są dedykowane tym  osobom, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje ze współmałżonkiem, nawet w sytuacjach po ludzku beznadziejnych.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M..

Nasze kwietniowe spotkanie będzie miało charakter odświętny, z racji niedawno przeżytych Świąt Wielkiej Nocy. Kto może, niech przyniesie coś do skonsumowania. W sprawie doboru potrawy prosimy o kontakt z Agnieszką Sz. Do zobaczenia!

W sobotę w oktawie Wielkiej Nocy w Skierniewicach odbyło się  XIII Sympozjum Dar Życia, przebiegające pod hasłem „Duch, który umacnia miłość”. Rozpoczęło  się ono Mszą dziękczynną za dar życia w naszej parafii Świętego Stanisława BiM, a potem w Kinoteatrze Polonez można było wysłuchać świadectw zaproszonych gości, którzy opisywali różne drogi swojego nawrócenia i działania Ducha Świętego w życiu. Występowali  między innymi: Maciej Bodasiński – polski reżyser, dokumentalista, porucznik Karol Cierpica – żołnierz, uczestnik misji w Afganistanie, dwie przedstawicielki wspólnoty Winnica Racheli, organizującej szczególne rekolekcje dla osób cierpiących z powodu aborcji. Zwieńczeniem Sympozjum był wspaniały koncert krakowskiego zespołu „Piwnica Świętego Norberta”.

Od kilku lat podczas sympozjum nasze  skierniewickie ognisko prezentuje stoisko z materiałami WTM SYCHAR – ulotkami, książkami, broszurami. W tym roku naszą wspólnotę reprezentowały: Ewa, Bronia, Sylwia, Dorota, Kamila, Agnieszka, Paulina, Agnieszka i Asia. Oby w przyszłym roku było nas jeszcze więcej, naprawdę warto! Czas spędzony na sympozjum z pewnością  nie był zmarnowany:).

W pierwszy, powielkanocny czwartek kwietnia, po uczestnictwie we Mszy i Godzinie Świętej odbyło się spotkanie członków naszego ogniska w salce na górze :). Obecni byli : Bronia, Grażynka, Andrzej, Paulina, Dorota, Sylwia, Ewa, Dorota, Małgosia i Asia. Zainspirowani przez Ewę, opowiadaliśmy sobie  o „chrystofaniach” – naszych spotkaniach Jezusa w czasie świąt i po nich – o małych i dużych cudach w naszym życiu. Bronia przywiozła nam swoją przepyszną gotowaną babkę :b. Panie Boże, dzięki Ci za ten czas!

Kochani,

serdecznie zapraszamy na XIII Sympozjum Dar Życia, które odbędzie się 7 kwietnia 2018r. i przebiegać będzie pod hasłem „Duch, który umacnia miłość”. Rozpoczyna się ono Mszą dziękczynną za dar życia przez wstawiennictwo błogosławionego Hilarego Januszewskiego – patrona życia ( godzina 9:00. Parafia Świętego Stanisława B.i M.). Podczas Mszy będzie możliwość podjęcia duchowej adopcji dziecka poczętego. Następnie przechodzimy do Kinoteatru Polonez  -w programie Sympozjum między innymi świadectwa Macieja Bodasińskiego, por. Karola Cierpicy, spotkanie ze wspólnotą Winnica Racheli, która pomaga osobom dotkniętym grzechem aborcji, a także koncert Piwnicy Świętego Norberta. Wstęp jest wolny. Nasza wspólnota będzie miała jak zawsze swoje stoisko, każda para rąk do pomocy mile widziana. Z Panem Bogiem!

 

Jadwiga Zgliszewska

***
Donośne bicie dzwonów
wzywa na rezurekcję

pójdźmy więc tam czym prędzej
na uroczystą procesję
i na dziękczynienie
ze zmartwychwstania Chrystusa

niech radują się dusze –
Alleluja!

a potem
w domach
dzieląc się jajkiem święconym
oddajmy sobie serca

wtedy
na obrusy lśniące bielą
sfruną anioły z niebios
nadstawią uszy baranki
pokraśnieją pisanki
zaszumi owies zielony
uśmiechną się bazie w wazonie
a wielkanocne stroiki
zapłoną gorącym podziwem
dla cudu tego
że Jezus Chrystus
zmartwychwstał
dla każdego

Niech Zmartwychwstały Jezus nam błogosławi, wyprowadza nas z naszych grobów i ciemności, niech umacnia w nas wiarę, nadzieję i miłość. Przylgnijmy do Niego całym sercem i duszą, w Jego ranach jest nasze uzdrowienie!

A teraz ogłoszenia:). Niestety w najbliższy czwartek  (5 kwietnia) nie odbędzie się spotkanie z  Mirosławem Ruckim. W związku z powyższym spotkanie naszej wspólnoty będzie przebiegało  tradycyjnie, jak w każdy pierwszy czwartek miesiąca.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszamy na spotkanie w salce przy kościele.

Nasze marcowe spotkanie rozpoczęliśmy od uczestnictwa we Mszy Świętej w Parafii Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika. Była to Msza w szczególnej intencji naszych kapłanów – księdza Grzegorza i księdza Józefa, którzy obchodzili wspólnie swoje imieniny. Mieliśmy okazję złożyć im życzenia i podziękować za ich posługę. Boże, bądź uwielbiony w naszych kapłanach:)!

Po Mszy jak zawsze zgromadziliśmy się w siedzibie Civitas Christiana w liczbie 11 osób: Andrzej, Bronia, Asia, Dorota, Ewa, Sylwia, Grażyna, Małgosia, Kamila, Basia, Agnieszka.

Kamila pięknie poprowadziła modlitwę na początku spotkania.

Ewa przekazała wszystkim obecnym aktualne ogłoszenia:

  • 5 kwietnia (pierwszy czwartek miesiąca)kolejne spotkanie z Mirosławem Ruckim
  • 7 kwietnia odbędzie się XIII Sympozjum „Dar Życia”- zapraszamy do reprezentowania naszej wspólnoty
  • w dniach 27 -29 kwietnia organizowane są ogólnopolskie rekolekcje WTM Sychar w Ożarowie Mazowieckim – z naszego ogniska wybiera się 6 osób
  • świąteczne spotkanie naszej wspólnoty planujemy już po świętach 🙂

Następnie Ewa, w ramach kontynuacji treści przekazanych nam w lutym przez naszego opiekuna księdza Grzegorza,  przedstawiła główny temat spotkania –  publikację Jeana Vaniera „Wspólnota miejscem radości i przebaczenia”. Jean Vanier jest Kanadyjczykiem, osobą świecką,  organizatorem wspólnot L’Arche, w których opieką nad niepełnosprawnymi intelektualnie zajmują się dzielący z nimi życie pełnosprawni. Poniżej kilka myśli autora:

  • życie we wspólnocie jest przygodą
  • potrzebujemy towarzyszy, przyjaciół, by dzielić się swoimi przeżyciami, zainteresowaniami, wartościami
  • do jedności wspólnoty potrzeba osobistych spotkań, kontaktów – wówczas wytwarza się ‚jedna dusza, jedno serce, jeden duch”
  • potrzeba dzielić się ze wspólnotą swoim życiem, swoimi przeżyciami, odsłaniać cząstkę siebie, swojej duszy
  • dzielenie się  słabościami i trudnościami, połączone z prośba o pomoc i modlitwę cementuje wspólnotę, stwarza jedność
  • słuchanie drugiego powinno być zbudowane z czułości, nie z osądu – mamy słuchać innych całym sobą, aby przyjąć go takim, jaki on jest
  • wspólnota tylko wtedy jest wspólnotą, gdy większość jej członków przechodzi od postawy”wspólnota dla mnie” do „ja dla wspólnoty” – serce każdego otwiera się dla każdego z członków, nie wyłączając nikogo

Po wysłuchaniu tematu każdy z nas miał okazję podzielić się swoimi refleksjami na temat przekazanych przez Ewę treści. Oto niektóre z nich:

Co nas cieszy:

fakt, że praktycznie każdy z nas jest w coś zaangażowany, otrzymuje i podejmuje jakieś zadania

możliwość kontaktów poza spotkaniami

szczerość w wyrażaniu swoich opinii

widoczny rozwój tej wspólnoty, rodzinne relacje, otrzymywanie wsparcia, poczucie zaufania

brak oceniania, plotkarstwa

wszelkie owoce naszych wspólnotowych spotkań: zrodzenie się potrzeby dawania siebie, opanowanie umiejętności  słuchania innych, dobre inicjatywy, np. modlitwa za wybraną osobę

W tym miesiącu modlimy się w intencji Agnieszki.

Jeszcze raz zapraszamy na spotkanie z Mirosławem Ruckim, które odbędzie się 5 kwietnia o godzinie 19 – tej w siedzibie Civitas Christiana (ul. Reymonta 9).

 

 

 

 

W dniu 17-go marca Ewa wzięła udział w diecezjalnym spotkaniu doradców życia rodzinnego, w którym uczestniczyli również ks. biskup Andrzej Dziuba, diecezjalny duszpasterz rodzin, diecezjalny duszpasterz związków niesakramentalnych oraz kapłani. Była to okazja, aby przedstawić w tym gronie wspólnotę SYCHAR. Ewa przybliżyła nasz charyzmat, mówiła też m.in. o  tym, jak przeżywamy  kryzysy małżeńskie, podkreślając nasze przeciwstawianie się mentalności rozwodowej i trwanie w wierności nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Przedstawione treści wzbudziły zainteresowanie. Wszyscy obecni otrzymali ulotki oraz broszury SYCHARU, które tą drogą mogą  trafić do poradni rodzinnych i parafii naszej diecezji.

Zapraszamy  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się 19-go marca o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Christiana, ul. Reymonta 9. Nasze spotkania mają charakter otwarty i są dedykowane tym  osobom, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje ze współmałżonkiem, nawet w sytuacjach po ludzku beznadziejnych.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.. UWAGA! Dziewiętnastego marca będzie to szczególna Msza – nasz opiekun duchowy ksiądz Grzegorz i ksiądz prałat Józef będą świętować swoje imieniny. Będzie można ich wyściskać i poczęstować się cukierkami :), ale przede wszystkim podziękować im życzeniami i prezentami za posługę i opiekę.  Niech nas będzie jak najwięcej!

 

W piątek 9-go marca  uczestniczyliśmy w nabożeństwie Drogi Krzyżowej w Parafii Garnizonowej w Skierniewicach, gdzie prowadziliśmy modlitwę;  „nasze” sycharowe rozważania pięknie przeczytały Dorota i Paulina. Po nabożeństwie rozprowadzaliśmy nasze materiały – w tym nowe ulotki – tak już je mamy!!

Serdecznie  dziękuję: Dorocie, Paulinie, Kasi, i Agnieszce z Maksymilianem za włączenie się w modlitwę i za ewangelizację – na chwałę Pana!

 

Kochani!

Nasza wspólnota została zaproszona do poprowadzenia rozważań podczas najbliższego ( 9 marca) nabożeństwa Drogi Krzyżowej w Parafii Garnizonowej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Skierniewicach. Im nas będzie więcej, tym lepiej, każdy, kto  może włączyć się aktywnie w odczytywanie rozważań podczas poszczególnych stacji, będzie mile widziany. Trwamy w okresie Wielkiego Postu, może to być dla nas forma przekraczania swojego egoizmu, słabości, a jednocześnie dar dla drugiego człowieka. W kościele garnizonowym Droga Krzyżowa zostanie odprawiona o godzinie 17:30. Zachęcamy do uczestnictwa!

Trzeciego marca 2018 r. w skierniewickim Centrum Konferencyjno – Rozrywkowym ‚MARATON” odbyła się uroczystość V Diecezjalnego Dnia Kobiet (DDK), przebiegająca pod hasłem „Jestem kobietą – Lubię to! – Mistrzynie życia”.

Naszą wspólnotę podczas gali reprezentowały Ewa, Paulina, Agnieszka i Asia, pełniąc dyżur przy stoisku z materiałami propagującymi SYCHAR. W tym roku sporym zainteresowaniem cieszył się sycharowy bestseller – książka Ani Jednej „Ile jest warta Twoja obrączka?”:D.

Podczas tegorocznego DDK ( inaczej  – Dzieło Dzielnych Kobiet) można było wysłuchać wykładów ks. Pawła Śmigla, pisarki Małgorzaty Nawrockiej i świadectwa siostry Teresy Pawlak, albertynki. Główna, wspólna  myśl, która  przewijała się w ich wypowiedziach, wskazywała, że jesteśmy stworzeni do budowania relacji. Tylko wtedy nasze życie ma sens, tylko wtedy możemy się prawdziwie realizować – jesteśmy za słabi, by samemu zrealizować się jako człowiek. Największą biedą człowieka jest brak relacji, brak miłości.

Zadaniem kobiety, jak mówił ksiądz Śmigiel,  jest  uczenie mężczyzn budowania relacji, człowieczeństwa, miłości, wrażliwości. Mężczyźni bowiem lepiej funkcjonują w świecie rzeczy, są zadaniowcami.

Pani Małgorzata Nawrocka zachęcała do tego, by pięknie mówić, dbać o kulturę języka, walczyć z wulgaryzmami.

Siostra Teresa porównała życie człowieka do chleba. Aby upiec chleb, potrzebujemy mąki, wody, soli i drożdży. Każdego z tych składników powinna być właściwa ilość – nie za dużo i nie za mało. Mąka – to nasze codzienne, proste, zwyczajne czynności – jest jej najwięcej. Woda symbolizuje sytuacje wyjątkowe, świąteczne, uroczystości, przyjemności. Sól dodaje chlebowi smaku – to wydarzenia trudne, ale potrzebne. Drożdże    – to relacja z Bogiem, która nadaje życie pozostałym składnikom. Od nas zależy, czy nasze życie będzie dobre jak chleb.

Ciekawe było także porównanie naszego życia do ołówka. Aby coś napisać, ołówek musi być w czyjejś dłoni – i znowu  – to my wybieramy, w czyjej. W ręku Boga jestem berłem, znakiem Jego Mocy i Chwały.

W ramach obchodów DDK ze swoim koncertem wystąpił Jerzy Filar, kompozytor i wykonawca piosenek z gatunku piosenki poetyckiej. Na zakończenie wszystkie obecne panie otrzymały różę i pakiet upominków, w tym encyklikę Ojca Świętego Jana Pawła II „O Duchu Świętym w życiu Kościoła i świata” i przypinkę z aniołkiem. Zapraszamy za rok!

 

 

 

W pierwszy czwartek miesiąca marca nasza wspólnota rozpoczęła pierwsze spotkanie formacyjne, na razie otwarte. Przypominamy, że formację prowadzić będzie   dr hab. Mirosław Rucki wg programu Ruchu Wiernych Serc (RWS), a   jest ona  przeznaczona dla małżonków sakramentalnych przeżywających kryzys w małżeństwie na każdym jego etapie oraz dla wszystkich małżonków, którzy poważnie traktują sakrament małżeństwa i przysięgę małżeńską złożoną w dniu ślubu i umacniając się łaską Bożą płynącą z sakramentu małżeństwa, decydują się żyć w miłości i wierności do współmałżonka aż do śmierci.

Po  Mszy Świętej w naszej Parafii Św. Stanisława w Skierniewicach zgromadziliśmy się w siedzibie Civitas Christiana w liczbie 12 osób: nasz opiekun duchowy ksiądz Gołąb, Ewa, Andrzej, Kamila, Sylwia, Agnieszka, Basia, Agnieszka, Paulina, Asia, Grażyna i Agnieszka.

Spotkanie poprowadził zaproszony gość, dr hab. inż., profesor nadzwyczajny UTH W Radomiu, biblista  Mirosław Rucki. W swoim  wykładzie połączonym z prezentacją multimedialną poruszył on bardzo  trudne tematy i dobrze znane nam z życia dylematy,  między innymi problem  poczucia krzywdy, sensu cierpienia,  odpowiedzialności za naszego współmałżonka, dochowania mu wierności. Poniżej niektóre z przekazanych przez niego myśli:

  1. Jezus jest Arcykapłanem, który doskonale rozumie nasze problemy, bo był doświadczony we wszystkim na nasze podobieństwo. Różnimy się od Niego tym, że On nigdy nie popełnił grzechu, a my ludzie ciągle ten grzech wybieramy (Hbr, 4,15)
  2. Kiedy przeżywamy poczucie krzywdy, zdradzenia przez współmałżonka, warto uświadomić sobie, że Jezus sam doświadczył zdrady i cierpienia. On jednak reagował na nie miłością i przebaczeniem nawet na krzyżu, bo uznał, że miłość jest jedyną możliwą odpowiedzią na zło. Dzięki temu możliwe jest zbawienie dla tych, którzy przyjmą ofiarę Jezusa i zaproszą Go do swego życia
  3. Każdy może skorzystać z miłości Jezusa, a przede wszystkim ci, którzy najbardziej Go zranili
  4. Jezus uzdalnia nas do cierpienia – na pytanie, czy cierpienie ma sens można sobie odpowiedzieć: gdyby inna droga była skuteczniejsza, Jezus by ją wybrał (Flp 2,8)
  5. SENSEM I CELEM CIERPIENIA JEST ZBAWIENIE – NIE TYLKO MOJE: każdy z nas jest odpowiedzialny za zbawienie nie tylko swoje, ale i swojego współmałżonka,  trzeba wzbudzać w sobie pragnienie zbawienia dla naszego męża/ żony
  6. Bóg może działać tylko wtedy, gdy Go o to prosimy, zapraszamy Go do działania w naszym życiu i zgadzamy się z Jego wolą.
  7. Często po skrzywdzeniu przez współmałżonka rodzi się w nas pokusa ułożenia sobie życia z kimś innym. Tak naprawdę daje to jednak tylko chwilową ulgę, złudzenie pocieszenia. Pismo Święte wyraźnie wskazuje na nierozerwalność małżeństwa – Mt 19, 5 – 6;  Łk 16, 18.
  8. Wnioski: a) świat proponuje rozwiązania z pozoru łatwiejsze, ale one prowadzą do zerwania jedności z Bogiem b) jedność z Bogiem i osobiste zbawienie jest wartością nadrzędną c)od naszej wierności zależy również zbawienie niewiernego współmałżonka d) jeśli zaprosimy Boga do naszego życia, będziemy trwać w Nim, pozwolimy Mu, aby trwał w nas i pozwolimy Mu działać, możemy się spodziewać cudu pojednania i odbudowy związku małżeńskiego  1 J 2,28

Trzeba przyznać, że Mirek jest świetnym mówcą, treść jego wykładu była bardzo jasna i konkretna, okraszona humorem żydowskim :), słuchało się go z przyjemnością. Po wystąpieniu mogliśmy zadawać mu pytania, które zrodziły się w nas po wysłuchaniu  jego prelekcji.

Zapraszamy na kolejne spotkanie formacyjne, które odbędzie się 5 kwietnia 2018r., naprawdę warto skorzystać. Na razie spotkania maja charakter otwarty, ale od września dla chętnych rozpocznie się właściwa formacja, od tego momentu grupa będzie zamknięta.

 

 

 

 

 

 

Trzeciego marca 2018 roku obchodzimy w Skierniewicach V Diecezjalny Dzień Kobiet, który  będzie przebiegać pod hasłem „Jestem Kobietą – Lubię to! – Mistrzynie życia”. Rozpocznie się o godzinie 9 – tej w Centrum Konferencyjno – Rozrywkowym „Maraton” przy ul. Sobieskiego 20. W tym roku będziemy  zastanawiać  się nad tym, co jest naszą siłą, szczególnym talentem, którym możemy dzielić się i służyć innym. Będzie także dużo na temat wychowania i pracy nad relacjami. Warto skorzystać!

Program V Diecezjalnego Dnia Kobiet, 3 marca 2018 roku

8.30-9.00 – przyjazd uczestniczek do „Maratonu”, ul. Sobieskiego 20, Skierniewice,
9.00-10.30 – powitanie i wykład ks. Pawła Śmigla,
10.30-11.30 – koncert Jerzego Filara,
11.30-12.30 – wykład Małgorzaty Nawrockiej,
12.30-13.30 – przerwa na kawę, ciasto, zupę,
13.30-14.15 – świadectwo s. Teresy Pawlak,
14.15-15.00 – rozdanie prezentów, kwiatów,
15.30 – Msza św. pod przewodnictwem bp. Andrzeja F. Dziuby. Litania Chwały i wręczenie statuetek Anioła Dobroci w Kościele św. Jakuba w Skierniewicach.

Podczas DKK skierniewicka wspólnota WTM SYCHAR będzie miała swoje stoisko.

P.S. Organizatorzy zachęcają do tego, by w ramach DKK  włączyć się w akcję dobroczynną – jadąc na spotkanie zabierzmy ze sobą ciasto i prezent (nowy:)) dla matek przebywających w Domu Samotnej Matki (pieluchy, ubranka, smoczki itd.).

Zapraszamy serdecznie wszystkie panie!

UWAGA: ROZPOCZYNAMY FORMACJĘ!

W związku z rozpoczęciem formacji w naszej wspólnocie ogniskowej serdecznie zapraszam na pierwsze spotkanie formacyjne, które odbędzie się w czwartek 1-go marca o godz. 19:00 w siedzibie Civitas Christiana, ul. Reymonta 9. Spotkanie jak zwykle rozpoczniemy Mszą o godz.18:00.

Formacja prowadzona będzie wg programu Ruchu Wiernych Serc (RWS) i przeznaczona jest dla małżonków sakramentalnych przeżywających kryzys w małżeństwie na każdym jego etapie oraz dla wszystkich małżonków, którzy poważnie traktują sakrament małżeństwa i przysięgę małżeńską złożoną w dniu ślubu i umacniając się łaską Bożą płynącą z sakramentu małżeństwa, decydują się żyć w miłości i wierności do współmałżonka aż do śmierci.

Wykłady podczas pierwszych trzech spotkań wprowadzających, które odbywać się będą od marca do maja, poprowadzi  dr hab. Mirosław Rucki, znany niektórym z nas, ponieważ  prowadził dla Sycharu jedne z ogólnopolskich rekolekcji. Podczas tych rekolekcji wiele sycharków – w tym osoby z naszego ogniska – przystąpiło do RWS-u. Taka możliwość istnieje oczywiście nadal. Dla naszej wspólnoty RWS jest takim koronnym dziełem, dzieckiem Sycharu, w którym mogliby uczestniczyć wszyscy Sycharowicze prawdziwie kochający miłością wierna i ofiarną.

Osoby, które nie będą uczestniczyć w formacji zapraszam, jak co miesiąc, na modlitwę za rodziny, poprowadzoną przez wspólnotę Betania. Po modlitwie nie odbędzie się  jednak ogniskowe spotkanie.

 

W kolejnym spotkaniu naszego ogniska uczestniczyli:  ks. Grzegorz,  Bronia, Dorota, Paulina, Magda, Agnieszka, Grażyna, Ania, Agnieszka,  Basia, Andrzej, Ewa, Sylwia.

Kontynuowaliśmy  rozważania, podjęte na poprzednim spotkaniu,  dotyczące naszej obecności we wspólnocie i jej roli w naszym życiu.  Ksiądz Grzegorz  – na podstawie zamieszczonych w naszej broszurze wskazań dla prowadzących spotkania wspólnotowe w Ogniskach Sychar – pogłębił i rozwinął treść  kolejnych  punktów.

Oto niektóre   myśli, którymi ksiądz podzielił się z nami:

  • Ważne jest to, że gromadzimy się we wspólnocie  Kościoła – należymy bowiem  do wspólnoty Kościoła, za którą Jezus oddał życie.
  • Kościół jest zawsze hierarchiczny, dlatego również we wspólnocie wprowadzona jest hierarchia, stąd obecność lidera.
  • Znacząca jest obecność kapłana we wspólnocie – kapłana, który jest zanurzony w modlitwie i powołany do modlitwy,  który przenosi nasze pytania i wątpliwości w świętą przestrzeń, który  jest  świadectwem obecności Boga wśród nas.
  • Modlitwa na początku spotkania uświadamia nam obecność Boga wśród nas.
  • Ważne jest słuchanie – Bóg mówi „słuchaj Izraelu”.
  • Dzielenie się ma duże znaczenie; jeśli ktoś przedstawi  swój problem, może zdarzyć się  że w ten sposób nazwie twój problem.
  • Wspólnota nie jest celem samym w sobie, prowadzi nas do Jezusa.

W drugiej części spotkania dzieliliśmy się świadectwami, które  są obrazem Bożej opieki nad nami i ukazują bogactwo łask, jakie otrzymaliśmy od Boga poprzez uczestnictwo we wspólnocie;  dziękujmy Bogu za Jego Miłosierdzie.

Przytaczam niektóre z naszych wypowiedzi:

  • ważne jest dla mnie uczestnictwo w modlitwie wspólnotowej,
  • otrzymuję wsparcie,
  • ważne jest to, że inni rozumieją moje przeżycia,
  • ważne jest towarzyszenie w przeżywanych trudnościach,
  • dopiero kiedy opowiedziałam w grupie o swojej sytuacji, która wydawała mi się snem, doświadczyłam, że to, co przeżywam dzieje się naprawdę,
  • jest we mnie mniej lęku, mam większe poczucie bezpieczeństwa,
  • łatwiej otwieram się na innych,
  • czerpię z doświadczenia innych,
  • mniej koncentruję się  na sobie,
  • umacniam się  w sakramencie małżeństwa,
  • dążę do tego, by  to Bóg był na I miejscu,
  • nie uszczęśliwiam współmałżonka na siłę, uczę się dawać wolność,
  • uczę się zaufania,
  • wspólnota otwiera mi oczy, widzę coś, czego nie widziałam wcześniej,
  • uczę się kochać siebie.

Myślę, że dobrym podsumowaniem naszego spotkania będą słowa Psalmu 138:

…Kiedym Cię wzywał, wysłuchałeś mnie, 

Pomnożyłeś siłę mej duszy.

Gdy chodzę wśród utrapienia,

Ty zapewniasz mi życie

wbrew gniewowi moich wrogów;

Wyciągasz Swą rękę.

Twoja prawica mnie wybawia.

Panie, na wieki Twoja łaska.”

I jeszcze ważne ogłoszenie:  1-go marca (pierwszy czwartek) zmienimy układ spotkania, zaczynamy bowiem formację w naszym ognisku!!!!! Najpierw będziemy uczestniczyć we Mszy św. o godz. 18:00 – i to się nie zmienia, natomiast po Mszy, o godz. 19:00 zapraszamy chętnych na spotkanie formacyjne dla małżonków sakramentalnych przeżywających kryzys na każdym jego etapie, gdy:

  • są razem
  • są w separacji
  • są po rozwodzie

Konferencje  poprowadzi dr hab. inż. Mirosław Rucki. Więcej informacji podamy wkrótce.

 

 

 

Zapraszamy  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się 19-go lutego godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9. Głównym punktem spotkania będzie wystąpienie naszego ogniskowego opiekuna, księdza Grzegorza Gołębia. Ksiądz Grzegorz   będzie mówił o wspólnocie, między innymi odnosząc się do zasad dzielenia obowiązujących podczas spotkań.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszamy te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie.

 

 

W pierwszy czwartek lutego  na spotkaniu wspólnoty SYCHAR pojawiło się pięć osób: Kasia, Kamila, Basia, Paulina i Asia. W zastępstwie nieobecnej Ewy spotkanie poprowadziła Asia, przedstawiając kolejny element porozumienia bez przemocy – branie odpowiedzialności za własne uczucia i wyrażanie swoich potrzeb.

Autor metody PBP podkreśla, jak ważne jest, by nie obwiniać innych za nieprzyjemne emocje, które się w nas rodzą. Bardzo często uważamy, że to inne osoby są przyczyną tych emocji, że to ich wina. Tak naprawdę jednak to, co mówią i robią inni, może być katalizatorem naszych przeżyć emocjonalnych, ale nigdy ich przyczyną.

Nasze uczucia komunikują nam, że w relacji z daną osobą nie została zaspokojona jakaś nasza potrzeba czy oczekiwanie. Trzeba wsłuchać się w siebie,  zobaczyć, jaka to potrzeba, i wypowiedzieć ją.  Rosenberg podpowiada, żeby wyrażać swoje emocje i wyjaśnić dlaczego one się we mnie zrodziły (czuję….bo potrzebuję…). Nie jest to łatwe, gdyż mamy skłonność do oceniania, krytykowania innych, interpretowania ich zachowania.  Jest to także forma zawoalowanego wyrażania naszych potrzeb i emocji, jednak zamyka ona innych na dalszy dialog. Nasz współrozmówca nie usłyszy, czego potrzebujemy, tylko krytykę pod swoim adresem, w związku z czym zacznie się bronić lub przystąpi do kontrataku. Natomiast, jak pisze Rosenberg ” im bardziej bezpośrednio potrafimy skojarzyć nasze uczucia z potrzebami, tym łatwiej jest innym ludziom odnieść się do nich ze współczuciem”. Wypowiadanie swoich potrzeb nie jest łatwe szczególnie dla kobiet, które są wychowywane w duchu służby, zwykle skupiają się na opiece nad innymi, ignorując własne pragnienia.

Rosenberg podaje trzy fazy osiągania emocjonalnego wyzwolenia:

  • faza emocjonalnego  zniewolenia – kiedy wydaje nam się, że jesteśmy  odpowiedzialni za cudze uczucia,że powinniśmy wszystkich uszczęśliwiać
  • faza tupetu – kiedy kategorycznie odmawiamy brania pod uwagę cudzych uczuć i potrzeb
  • faza emocjonalnego wyzwolenia –  kiedy bierzemy odpowiedzialność za nasze intencje i działania, ale nie za cudze emocje, i zyskujemy świadomość , że nigdy nie zaspokoimy naszych potrzeb cudzym kosztem   – potrafimy jasno wyrazić nasze potrzeby, ale z szacunkiem dla drugiej strony

Pozostałą część spotkania spędziliśmy na rozmowach, dzieleniu się  własnymi  doświadczeniami  i przeżyciami z minionego czasu.

Zapraszamy na nasze kolejne spotkanie w dniu 19 lutego, już w Wielkim Poście :). Z Panem Bogiem!

 

 

 

Zapraszamy na  czwartkowe  spotkanie modlitewne skierniewickiego ogniska SYCHAR.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszamy na spotkanie w salce przy kościele. Będziemy kontynuować zgłębianie  metody porozumienia bez przemocy ( w oparciu o książkę „Porozumienie bez przemocy. O języku życia” M. Rosenberga).

Nasze pierwsze w nowym 2018 roku spotkanie skierniewickiego ogniska WTM SYCHAR rozpoczęłyśmy ( bo tylko w damskim składzie) jak zawsze od Mszy Świętej w Parafii Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika. W czasie liturgii Ewa odczytała pierwsze czytanie, a Grażynka poprowadziła modlitwę wiernych.

Po Mszy zgromadziłyśmy się  w Civitas Cristiana w 12 – osobowym składzie: Kamila, Grażyna, Ewa, Sylwia, Ania, Asia, Edyta, Ania, Agnieszka, Bronia, Paulinka i Dorotka.

Zanim spotkanie rozpoczęło się, Bronia i Ewa poinformowały wszystkich o tegorocznych propozycjach wyjazdów wakacyjnych organizowanych dla Sycharowiczów.  Proponowany jest między innymi wyjazd do Orlinek, połączony z warsztatami umiejętności wychowawczych „Błogosławmy dzieciom”. Zainteresowanych odsyłamy na  stronę  SYCHARU –  są tam już umieszczone terminy i miejsca organizowanych wypoczynków, pozostałe szczegóły wkrótce.

Nasze spotkanie poprowadziła  Dorotka, rozpoczynając piękną, spontaniczną  modlitwą do Ducha Świętego. Edyta odczytała charyzmat naszej wspólnoty, Ewa przypomniała jeszcze raz zasady dzielenia się, a potem  każda z osób obecnych na spotkaniu pokrótce przedstawiła swoją sytuację małżeńską i rodzinną.

Dalszym punktem spotkania było przekazanie obecnym przez Ewę podsumowania roku 2017 w naszym skierniewickim ognisku. Nasza liderka  przedstawiła wszelkie inicjatywy i przedsięwzięcia, w których członkowie naszej wspólnoty brali udział,  złożyła także wszystkim podziękowania za obecność i cały rok pracy.

Po podsumowaniu nadszedł czas na przejście do głównego tematu spotkania. Ewa odczytała list ojca jezuity Macieja Konenca, opiekuna wrocławskiego ogniska WTM SYCHAR. Ojciec Maciej zaprasza  do zastanowienia nad tym, co dają mi spotkania wspólnotowe – czy jestem tylko, jak określił ksiądz – „zjadaczem”, który żyje od spotkania do spotkania i  pomiędzy nimi nic nie robi, nie pracuje nad sobą, czy też spotkania te wnoszą coś w moje życie, skłaniają do refleksji, działania. O. Konenc zwrócił uwagę na to, by zachować równowagę między modlitwą i działaniem. Często „zasypujemy” Pana Boga wielością modlitw w intencji nawrócenia i powrotu naszych współmałżonków. Tymczasem, jak pyta o. Maciej – do czego nasz współmałżonek miałby wracać, jeżeli my nie pracujemy nad sobą, nie zmieniamy siebie ?

Ewa przygotowała dla wszystkich karteczki z pytaniami, aby pomóc nam w zastanowieniu się, jak korzystamy ze spotkań w ognisku. Każdy otrzymał swoje „pięć minut” – dosłownie i w przenośni – Dorotka sygnalizowała dzwoneczkiem, jeżeli ktoś przekroczył należny mu czas wypowiedzi. 😀

Niektóre osoby uważają się za „zjadaczy”,  większość z nas jednak zauważyła , że spotkania wspólnotowe wpływają na nasze życie, przyczyniają się do przemiany. W zasadzie każdego zainspirowały inne treści, prezentowane na spotkaniach, jednak chyba najwięcej osób bardzo pozytywnie oceniło  temat porozumienia bez przemocy. Poniżej niektóre z owoców uczestnictwa we wspólnocie i przemyśleń, którymi się dzieliliśmy:

  • zamiast żalić się ludziom, staję przed Panem Bogiem, Jemu oddaję swój ból
  •  zwracam większą  uwagę na siebie i jednocześnie mam większą wyrozumiałość w stosunku do innych
  • dzięki uczestnictwie w spotkaniach, fizycznej obecności innych nie czuję samotności
  •  świadectwa innych Sycharków, ich doświadczenia są ubogacające
  • sama obecność każdej z osób jest wielkim wsparciem i ubogaceniem

Po wymianie refleksji Sylwia przedstawiła sprawozdanie z zarządzania finansami naszej wspólnoty za ubiegły rok. Trzeba podkreślić, że jest doskonałym skarbnikiem, bo jesteśmy na dużym plusie :):):)

W tym miesiącu modlimy się za Kamilę.

Już teraz zapraszamy na spotkanie w pierwszy czwartek lutego, będziemy kontynuować rozpracowywanie metody porozumienia bez przemocy. Do zobaczenia!

Zapraszamy  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się 15-go stycznia o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszamy te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie.

Na styczniowym spotkaniu zapoznamy się z listem ojca Macieja Konenca SJ – opiekuna duchowego wrocławskiego ogniska WTM SYCHAR. Swój list zaadresował on do wszystkich członków wspólnoty w Polsce i poza nią, jest on zaproszeniem do refleksji nad tym, w jaki sposób spotkania ogniskowe służą naszemu rozwojowi. Zapraszamy serdecznie!

Na naszym czwartkowym spotkaniu pojawiło się 9 osób: Sylwia, Basia, Agnieszka, Agnieszka, Ewa, Dorota, Asia i po raz pierwszy – Ania i Edyta.

Spotkanie rozpoczęliśmy od modlitwy i wzajemnego przedstawienia się. Każda z nas mówiła o tym, jak wygląda jej aktualna sytuacja małżeńska i rodzinna, a także, co daje jej wspólnota SYCHAR. Nowe osoby mogły powiedzieć o sobie trochę więcej – usłyszane historie wywołały potrzebę podzielenia się swoimi doświadczeniami przez pozostałe uczestniczki, wybrzmiało kilka świadectw.

Ustaliliśmy, że na czwartkowych spotkaniach będziemy omawiać i ćwiczyć metodę porozumienia bez przemocy (PBP) na podstawie książki Marshalla B. Rosenberga „Porozumienie bez przemocy. O języku życia”. Tydzień wcześniej uczyliśmy się wypowiadać spostrzeżenia bez ocen.

Tym razem Ewa przygotowała dla nas krótki wykład na temat kolejnego z elementów PBP  – umiejętności wyrażania uczuć.   Jak pisze Rosenberg, często używamy słowa „czuję”, jednocześnie nie wyrażając swoich uczuć, np:

„Czuję, że mnie nie kochasz ” – w tym wypadku nie określamy przeżywanej emocji , lecz nasze wyobrażenie o cudzych uczuciach

„Czuję, że jestem marnym gitarzystą” – to nie uczucie, lecz ocena własnych umiejętności

„Czuję, że szef mną manipuluje” – zamiast określić swoje uczucie, wypowiadam wyobrażenie na temat zachowania szefa wobec mnie

Jak pisze twórca PBP:

-odróżniaj uczucia od myśli

-odróżniaj to, co czujesz, od tego, za co się uważasz

-odróżniaj to, co czujesz, od tego, jak sobie wyobrażasz reakcje, które wywołujesz w ludziach i zachowania tych ludzi wobec ciebie

Wyrażając uczucia, warto używać słów odnoszących się do konkretnych emocji – w tym celu można stworzyć  sobie słowniczek uczuć.

Na spotkaniu ćwiczyliśmy umiejętność nazywania i wypowiadania uczuć. Okazało się, że wcale nie jest to łatwe. Bardzo często nie mamy kontaktu ze swoimi uczuciami , nie potrafimy ich nazywać i wypowiadać we właściwy sposób, co prowadzi do wniosku – trzeba nam ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć!:)

Kolejne spotkanie skierniewickiego ogniska WTM SYCHAR  odbędzie się 15 stycznia. Zapraszamy!

 

 

Zapraszamy na pierwsze w nowym 2018 roku modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska SYCHAR.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszamy na spotkanie w salce przy kościele. Planujemy zapoznawanie się z metodą porozumienia bez przemocy ( w oparciu o książkę „Porozumienie bez przemocy. O języku życia” M. Rosenberga).

Nasze grudniowe spotkanie tradycyjnie było odświętne i upłynęło w radosnym oczekiwaniu na narodzenie Pana. Jak zawsze rozpoczęliśmy Mszą Świętą o godzinie 18 w Kościele Świętego Stanisława. Nasza Grażynka poprowadziła modlitwę wiernych.

W spotkaniu uczestniczyło 14 osób: Ania, Basia, Agnieszka, Jarek, Małgosia, Andrzej, Paulina, Asia, Grażyna, Sylwia, Bronia, Kamila, Agnieszka, Ewa. Swoją obecnością ucieszył nas także nasz opiekun duchowy, ksiądz Grzegorz Gołąb. Ksiądz życzył nam odpoczynku, wolności od oczekiwań i powinności (nawet jeśli okna nie będą umyte, Jezus i tak się narodzi :)), a także dobrych relacji z innymi. Prosił również o refleksję nad słowami Boga z Pisma Świętego ” Ja, Pan, jestem świadom moich zamiarów wobec Was” (Księga Jeremiasza). Nasza Ewa życzyła nam umiejętności dostrzegania obecności i miłości Jezusa w codzienności, w wydarzeniach naszego życia i osobach, które spotykamy.

Potem podzieliliśmy  się ze sobą opłatkiem oraz  dobrymi, płynącymi z serca życzeniami i zasiedliśmy do stołu, pięknie przystrojonego przez Sylwię i Małgosię świecami, lampionami i choinkowymi gałązkami.  Każda z przyniesionych potraw była bardzo smaczna, czuło się, że przygotowano ją z miłością.  Podczas biesiadowania każdy mówił o tym, jak zamierza spędzić tegoroczne święta.

Ksiądz Grzegorz podzielił się z nami swoim świadectwem przemiany, jaka się w nim dokonała w ostatnim czasie – nie tylko w sferze fizycznej, ale także psychologicznej. Obecnie  w Warszawie na ul. Skaryszewskiej prowadzi warsztaty dla osób uzależnionych od  jedzenia.

Ewa przeczytała na fragmenty książki jezuity, Jamesa Martina pt. „Jezus”, która jest opisem podróży śladami Jezusa, swoistym przewodnikiem po Ziemi Świętej, pisanym przez autora z osobistej perspektywy.  Po wizycie w Betlejem o. Martin zastanawiał się nad ty, co mogli czuć Józef i Maryja, zanim Jezus przyszedł na świat.Postawił za wzór ich postawę, która wyrażała się w trzech słowach: słuchać – ufać – kochać. Tak jak oni troszczyli się o rozwój dziecięcia Jezus, tak my powinniśmy troszczyć się o rozwój naszej wiary. Autor książki wskazał także lęk jako przeszkodę w rozwoju życia duchowego.

Ewa zaprosiła nas na Mszę Świętą w intencji dziękczynnej z okazji okrąglutkiej, 40. rocznicy swojego ślubu  -Msza  zostanie odprawiona 26 grudnia 2017 roku o godzinie 18 – tej.

W najbliższym miesiącu modlimy się za Grażynkę.

Błogosławionych Świąt! Oby Dzieciątko Jezus znalazło miejsce dla siebie w sercu każdego z nas…

Zapraszamy  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 18-go grudnia o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszamy te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie.

Nasze grudniowe spotkanie będzie miało świąteczny charakter – będziemy  dzielić  się opłatkiem i  śpiewać  kolędy, jak zawsze przy suto zastawionym stole. Zapraszamy!

W pierwszy czwartek grudnia na spotkaniu w salce na górze zjawiły się: Ewa, Ania, Basia, Małgosia, Agnieszka i Asia. Ewa przygotowała dla nas mały wykład na temat komunikowania się, w oparciu o metodę porozumienia bez przemocy –  na podstawie książki amerykańskiego psychologa Marshalla B. Rosenberga „Porozumienie bez przemocy. O języku życia”. Autor w przystępny i nie pozbawiony humoru sposób przybliża opracowaną przez siebie metodę porozumiewania się, która jest bardzo skuteczna w sytuacjach konfliktowych i nie tylko. Oto kilka jego myśli przekazanych nam przez Ewę:

Metoda porozumienia bez przemocy uczy wyrażania swoich potrzeb i słuchania innych z szacunkiem i empatią –  uczy „dawać z serca”.

Wypowiedź oparta na porozumieniu bez przemocy zawiera cztery elementy: spostrzeżenie, uczucie, określenie swojej potrzeby i wyrażenie prośby.

Pierwszy element – spostrzeżenie – to konkretny opis tego, co dana osoba, której zachowanie podoba nam się lub nie,  w tym momencie robi czy  mówi.  I tu bardzo ważne jest, by spostrzeżenie nie było jednocześnie oceną, bo może być odebrane przez rozmówcę jako krytyka i zamknąć na dalszy dialog. Unikajmy oceniania, osądzania, etykietowania, oskarżeń, a także wyrażeń typu:  ty zawsze, nigdy, ciągle, itp. (przykład: spostrzeżenie : „twoje skarpety leżą na środku pokoju”/spostrzeżenie zabarwione oceną :”Ty bałaganiarzu, wiecznie zostawiasz swoje ubrania na środku salonu!”).

Drugi element to  wyrażanie tego, co czujemy w związku z zachowaniem naszego rozmówcy – towarzyszącej nam emocji, uczucia. Tu też ważne jest , by nazwać konkretną emocję, nie używać ogólników (np. „czuję się dobrze”).

Trzecim elementem wypowiedzi w formie porozumienia bez przemocy jest uświadomienie sobie i ujawnienie swoich potrzeb, które stoją za przeżywanymi w danym momencie emocjami(dlaczego tak się czuję?). Gdy mam świadomość swoich potrzeb, oczekiwań, wartości, pragnień, biorę  odpowiedzialność za swoje uczucia, zamiast winą za ich pojawienie się obarczać innych. Często mamy skłonność do wypierania się odpowiedzialności, szukając winy za nasze błędy , nieracjonalne zachowania poza sobą. Np:

– działanie bliżej nieokreslonych, bezosobowych sił: „Musiałam posprzątać pokój”

– nasz stan, diagnoza lekarska, problemy psychiczne: ” Piję, bo jestem alkoholikiem”

– cudze działania: „Krzyczę, bo mnie zdenerwowałeś”

– polecenia zwierzchników: „Okłamałem klienta, bo szef mi kazał”

-nacisk grupy: „Zacząłem palić, bo wszyscy koledzy palą”

-niepohamowane impulsy; „Owładnęła mną chęć, by zjeść baton”

Czwarty element wypowiedzi w formie języka życia to wyrażenie konkretnego życzenia, prośby o to, co chcielibyśmy, aby zrobił nasz rozmówca, by zaspokoić naszą ujawnioną potrzebę. Prośba powinna być wyrażona w formie działania pozytywnego – mówimy, czego byśmy chcieli, a nie, czego sobie nie życzymy. To również powinien być konkret, nie ogólnik, typu „Pozwól mi być sobą”, „Bądź grzeczny”. Trzeba mieć także świadomość, że nasz rozmówca nie musi tej prośby spełnić, nie mamy prawa tego od niego żądać  – wielką sztuką jest wyrażanie prośby bez oczekiwań.

Metoda porozumienia bez przemocy pomaga nam nawiązać lepszy kontakt z samym sobą. w W naszych komunikatach bardzo często zdarza się nam używać słów „muszę”, „powinienem” – jest to, według dr Rosenberga „język marzeniobójczy”, który przesłania nam możliwości wyboru.  Warto zmieniać swoje nastawienie do tego, co robię, słowo „muszę”zamieniać na „chcę” lub „postanawiam robić…, ponieważ chcę…”

Ewa przygotowała dla nas także ćwiczenia praktyczne. Próbowałyśmy nazywać uczucia, jakie zrodziły się w nas podczas słuchania wykładu, odróżniać czyste spostrzeżenia od tych zabarwionych oceną, trenowałyśmy zamianę osądów na spostrzeżenia. Nie było to wcale takie łatwe i pokazało, że praca nad komunikacją jest bardzo potrzebna.  W planach jest kontynuacja poruszanego tematu na kolejnych czwartkowych spotkaniach. Zapraszamy!

 

Zapraszamy na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszamy na spotkanie w salce przy kościele.

W listopadowym spotkaniu naszej wspólnoty uczestniczyło 14 osób: Sylwia, Dorota, Asia, Sabinka, Sylwia, Basia, Andrzej, Dorota, Grażyna, Adrian, Ania, Kamila, Bronia i Małgosia. Przed spotkaniem jak zawsze większość z nas uczestniczyła we Mszy Świętej –  Asia czytała pierwsze czytanie, a Agnieszka poprowadziła modlitwę wiernych.

Nasza liderka Ewa wyjechała na rekolekcje, więc w jej zastępstwie spotkaniem dowodziła Dorota. Zaczęliśmy od modlitwy, którą poprowadziła Sylwia, a potem Ania przeczytała charyzmat naszej wspólnoty. Po przypomnieniu   przez Dorotę zasad dzielenia na spotkaniach każdy z obecnych przedstawił krótko swoją aktualną sytuację  małżeńską i rodzinną.

Kolejnym punktem spotkania było przeczytanie przez Asię fragmentu książki francuskiego  księdza  Michela Quoista „Modlitwa i czyn” – był to rozdział zatytułowany „Kiedyż wreszcie zgodzisz się na siebie?” Poniżej kilka myśli i cytatów z autora:

Stale napotykamy na ograniczenia   w sobie i wokół siebie. Bardzo często trudno się nam z nimi  pogodzić.  Zazdrościmy innym, wydaje nam się, że gdybyśmy mieli to, co oni, byłoby nam łatwiej, osiągnęlibyśmy więcej. Tymczasem chodzi o to, by przyjąć swoje braki bez ich wyolbrzymiania czy pomniejszania, zgodzić się na nie. Jak pisze Quoist ” nie patrz na cudze narzędzia, patrz na swoje, weź je do ręki i pracuj” i w innym miejscu „próbować żyć cudzym życiem byłoby błędem, to tak, jakbyś chciał włożyć marynarkę przyjaciela, dlatego, że na nim doskonale leży”. W oczach Boga nie jesteś ani mniejszy, ani mniej kochany od tych, którym zazdrościsz – oddaj Mu swoje troski i bardziej ufaj Jego mocy niż swoim wysiłkom.

Nasze braki to nie tylko przeszkody na naszej drodze, ale także wskazówki Boga w wytyczaniu jej. Jeśli nie umiesz przemawiać, może masz przede wszystkim słuchać? Jeśli nie jesteś intelektualistą, może jesteś powołany do konkretnego działania?

Powinieneś przyjąć swoje braki, ale także swoje zalety, bo je posiadasz. „Prawdziwie pokorny nie boi się niczego: ani samego siebie, ani zalet, ani wad, ani innych, ani rzeczy. On ma w sobie bojaźń Bożą”. Dostaliśmy wiele darów od Boga Ojca – powinniśmy się nimi cieszyć, ale także pamiętać, że one są dla innych i dla Niego – nie wolno nam ich zmarnotrawić. 

Często boimy się opinii innych i dlatego nie potrafimy być sobą. Przejmujemy się osądem drugiego. Tymczasem on pogodzi się z naszymi brakami, jeżeli my sami je uznamy. Jeśli przyjmujemy swoje ograniczenia,oddamy usługę bliźniemu – bo będzie mu łatwiej uznać swoje własne braki. Nie wybaczy nam  natomiast, jeżeli go okłamiemy, udając kogoś innego, niż jesteśmy.

„Bądź sobą. Jesteś potrzebny innym taki, jakim Pan zechciał Cię mieć” . Kiedy spotykasz kogoś, powiedz sobie „Muszę mu coś dać, bo nigdy nie spotkał takiego jak ja i nigdy więcej nie spotka, jestem bowiem tym jedynym egzemplarzem, jaki wyszedł z rąk Boga”

I na koniec piękna rada autora „Miej tylko jedno pragnienie: być w pełni i bez zastrzeżeń takim, jakim Bóg chce, abyś był…a będziesz doskonały

Poruszony temat nie należał do najłatwiejszych, jednak większość z obecnych podzieliła się swoimi przemyśleniami, poruszeniami serca. Oto niektóre z nich:

– w dążeniu  do świętości ważna jest miłość, ale także pokora

– jeśli nie kocham siebie, trudno mi kochać innych, działać

– im bardziej  zbliżam się do Boga, chcę Go poznawać, tym bardziej poznaję   prawdę  o sobie

– prawdziwy rozwój prowadzi do coraz większej miłości, a miłość do coraz większego rozwoju.

Część  z nas dzieliła się swoim doświadczeniem towarzyszącego mu od wczesnych lat poczucia niskiej wartości i braku zgody na siebie, ale w tych wypowiedziach wybrzmiały także świadectwa dziękczynienia  Bogu za Jego prowadzenie, łaskę doświadczanej przemiany – pomimo  tych trudnych, często tak skomplikowanych i bolesnych relacji małżeńskich, a właściwie poprzez nie.

Niektórzy potrafili przyznać, że akceptują siebie – że było im to dane zawsze, albo, że w tej chwili mogą to już uznać. Ważne było świadectwo jednej z obecnych osób, że w swoim życiu kieruje się swoim sumieniem, a nie cudzą opinią, mimo, że wymaga to odwagi.

Na zakończenie przedstawione zostały sprawy różne i ogłoszenia:

  1. Zapraszamy na kolejne najbliższe spotkanie wspólnoty SYCHAR  – w I czwartek miesiąca grudnia ( modlitwa w formule Godziny Świętej w intencji rodzin po Mszy o godzinie 18 – tej w Kościele Świętego Stanisława w Skierniewicach – potem spotkanie w salce na górze
  2. 18 grudnia 2017 planujemy  spotkanie opłatkowe naszej wspólnoty – jak zawsze zaczynamy Mszą Świętą w Kościele Św. Stanisława, a potem przechodzimy do siedziby Civitas Cristiana – będziemy radować się zbliżającym się Narodzeniem Pana. Prosimy, aby zastanowić się, co kto mógłby przygotować do skonsumowania;)
  3. Zachęcamy do uczestnictwa w rekolekcjach adwentowych w Parafii Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika, które odbędą się w dniach 26 – 29 listopada 2017 – podczas nich będzie można zapoznać się z ideą  programu „Wreszcie żyć – 12 kroków  ku pełni życia”
  4. W dniu 8 grudnia w Kościele  Niepokalanego serca Najświętszej Maryi Panny na Widoku po Mszy wieczornej będzie odśpiewany  przez tamtejszą scholę akatyst  ku czci Matki Bożej – serdecznie zapraszamy – będzie można nie tylko  słuchać, ale i włączyć się w śpiew 🙂
  5. 30 listopada  o godzinie 17.30 u o.Pijarów w Łowiczu odprawiona zostanie  Msza Św. z modlitwą o uzdrowienie prowadzona przez ojca J. Witko
  6. Kamila poleca książkę ojca Józefa Witko -„Wołaj do Mnie, a odpowiem ci” – jest to zbiór modlitw bliskich Bogu, książka zawiera także rady, jak się modlić
  7. W tym miesiącu o modlitwę prosi Sylwia

Zapraszamy  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się  20 listopada o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana (ul. Reymonta 9). Będziemy między innymi rozważać fragment książki Michela Quista „Modlitwa i czyn” – rozdział zatytułowany „Kiedy wreszcie zgodzisz się na siebie”.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszamy te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie.

 

Nasze pierwsze listopadowe spotkanie odbyło się w Dzień Zaduszny. Dlatego też modliliśmy się za naszych bliskich zmarłych, a także za zmarłych pochowanych na cmentarzu przy kościele św. Stanisława, uczestnicząc po Mszy w procesji wokół cmentarza. Wzięliśmy też udział w adoracji przed Najświętszym Sakramentem i  w modlitwie za rodziny razem z grupą Betania. Po modlitwie spotkaliśmy się w salce na górze: Ewa, Dorota, Małgosia i Agnieszka, gdzie dzieliliśmy się ostatnimi przeżyciami.

Kolejne spotkanie odbędzie się 20 listopada. Już dziś zapraszam.

 

W dniu 28 października 2017 r. nasza skierniewicka wspólnota Trudnych Małżeństw SYCHAR świętowała pięciolecie swojego istnienia.

Rozpoczęłiśmy o godzinie 15 – tej Koronką do Bożego Miłosierdzia w Sanktuarium Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika. Potem nasz opiekun duchowy ksiądz Grzegorz Gołąb odprawił dla nas Mszę Świętą, w której dziękowaliśmy za dar naszej wspólnoty oraz posługę księdza Grzegorza. Kamila przeczytała pierwsze czytanie, Jarek zaśpiewał psalm, a Agnieszka poprowadziła modlitwę wiernych. Dorota, Małgosia, Jarek i Asia byli odpowiedzialni za prowadzenie śpiewu.

Po Mszy udaliśmy się do Civitas Christiana na dalszy ciąg uroczystości. Obecni byli: Ks. Grzegorz, Ewa, Jarek, Bronia, Andrzej, Kamila, Grażyna, Magda z synkiem Stasiem, Dorota, Sabinka, Dorota, Asia, Paulina, Sylwia, Agnieszka i Małgosia.

Ksiądz Grzegorz rozpoczął spotkanie od przedstawienia dwóch cytatów z Biblii, mówiących między innymi o tym, jak ważną rolę pełni wspólnota:

Rz 15, 7  „Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was – ku chwale Boga”

Dz 12, 5 – 7 Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga. W nocy, po której Herod miał go wydać, Piotr, skuty podwójnym łańcuchem, spał między dwoma żołnierzami, a strażnicy przed bramą strzegli więzienia. Wtem zjawił się anioł Pański i światłość zajaśniała w celi. Trąceniem w bok obudził Piotra i powiedział: „Wstań szybko!” Równocześnie z rąk [Piotra] opadły kajdany”

Nasz opiekun duchowy porównał członków wspólnoty do poręczy – powinniśmy być jak poręcz – coś stałego, na czym można się wesprzeć.  Powtórzył także to, co wybrzmiało również podczas homilii na Mszy świętej – żeby przestać traktować się zadaniowo, że czasem nie muszę nic robić, wystarczy to, że jestem we wspólnocie, a Duch Święty już działa.  Cytat z Dziejów Apostolskich pokazał, jak ważna jest modlitwa wspólnoty. Łańcuchy, żołnierze, strażnicy – to nasze zniewolenia, coś co nas krępuje, więzi. Ksiądz Grzegorz wskazał bardzo ważny fragment tego cytatu                „… A Kościół modlił się nieustannie…” – dzięki temu Bóg oddalił Piotra od tego zniewolenia, uwolnił go.

Ewa podziękowała księdzu za opiekę i wsparcie, jakiego nam udziela, a szczególnie za to, że dzięki niemu nasze ognisko powstało i nadal trwa.

Potem przystąpiliśmy do konsumpcji przygotowanych potraw, wśród których były trzy rodzaje pierogów, sałatki, śledzie, ciasta, nie zabrakło także tortu bezowego naszej Sylwii. Wszystko było pyszne!

Po zaspokojeniu pierwszego głodu 🙂 wysłuchaliśmy fragmentów audycji radiowych, które wiosną tego roku nagrywali dla Radia Victoria członkowie naszej wspólnoty : Ewa, Dorota. Agnieszka, Sylwia, Asia i Andrzej. Potem każdy z obecnych dzielił się tym, co daje mu SYCHAR. Dla wielu osób  nasza wspólnota to miejsce, gdzie czują się bezpiecznie, jak w domu. Dzięki wspólnocie nie czujemy się samotni, znaleźliśmy wielu wspaniałych przyjaciół, łatwiej nam dźwigać nasze trudności. Nasza wspólnota to miejsce wzrastania, rozwoju, Bożego prowadzenia i działania. Tutaj możemy swobodnie rozmawiać o Bogu.

Na zakończenie obejrzeliśmy pokaz wybranych zdjęć z archiwum Ewy, uwieczniających ważniejsze momenty z udziałem naszej wspólnoty, które nasza ukochana liderka opatrzyła zgrabnymi komentarzami.

Było nam razem bardzo dobrze. Bogu niech będą dzięki za dar tej wspólnoty!

 

 

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszam na spotkanie w salce przy kościele.

Kochani!

Z wielką radością zapraszamy stałych i byłych członków naszej wspólnoty, jej sympatyków oraz osoby, które chciałyby nas poznać i pracować nad wzrostem swojego małżeństwa na świętowanie piątej rocznicy zawiązania naszego ogniska, które odbędzie się 28 października 2017r.

Rozpoczniemy Koronką do Bożego Miłosierdzia o godzinie 15 – tej w Sanktuarium Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika. Potem odprawiona zostanie Msza w intencji dziękczynnej za dar zaistnienia i trwania naszej wspólnoty. Po niej udamy się do Civitas Christiana (ul. Reymonta 9)na dalszy ciąg uroczystości, czyli poczęstunek i radowanie się wzajemną obecnością.

Jeszcze raz serdecznie zapraszamy! Z Panem Bogiem 🙂

Tuż po ogólnopolskich rekolekcjach SYCHARU w Porszewicach odbyło się kolejne spotkanie naszej skierniewickiej wspólnoty, w którym uczestniczyli: ks. Grzegorz, Ania, Kamila, Małgosia, Ania, Andrzej, Kasia, Bronia, Grażyna, Sylwia, Ewa.

Rozpoczęliśmy, jak zwykle Mszą – tym razem w intencji naszej wspólnoty z okazji 5 rocznicy działalności skierniewickiego ogniska.

Jako temat spotkania posłużyły nam konferencje rekolekcjonisty –  ks. Grzegorza Poloka, który zajmuje się problemem osób z rodzin dysfunkcyjnych (DDA, DDD, DDRR).

Uczestnicy rekolekcji: Bronia, Ewa, Sylwia i Andrzej opowiedzieli o tym, co było dla nich ważne w przedstawionych treściach i jak przeżyli rekolekcje.

Nawiązując do poruszonych przez rekolekcjonistę tematów, rozmawialiśmy m.in. o rodzajach temperamentu, jednak najwięcej czasu poświęciliśmy tematowi „Moje korzenie, a moje dziś”, odnoszącego się do zagadnienia DDA, DDD, DDRR. Wszyscy dzieliliśmy się własnym doświadczeniem przeżyć z dzieciństwa, rozważaliśmy jaki wpływ miało nasze dzieciństwo na to, jak dziś funkcjonujemy, mówiliśmy o  obawach związanych z naszymi dziećmi, wychowującymi się przecież w rodzinach dysfunkcyjnych. Temat był dość obszerny, stwierdziliśmy, że warto wrócić do niego na kolejnym spotkaniu.

UWAGA!

Przypominam, że 28-go października organizujemy rocznicowe spotkanie, na które już dziś serdecznie zapraszam. Szczegóły podamy za tydzień.

 

Zapraszamy  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 16-go października o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszamy te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie.

UWAGA!  W dniu 28 października  organizujemy  małą uroczystość – będziemy obchodzić piątą rocznicę powstania naszego skierniewickiego ogniska. Prosimy o zarezerwowanie sobie tego dnia  i już dziś serdecznie zapraszamy. Szczegółowy plan świętowania podamy wkrótce. Z Panem Bogiem!

Tradycyjnie w pierwszy czwartek – tym razem miesiąca października – członkowie  skierniewickiej wspólnoty SYCHAR modlili się wraz z grupą Betania w intencji rodzin. Po modlitwie w naszej salce na górze spotkali się: Ewa, Dorota, Małgosia, Asia, Andrzej i Jarek.

Ewa podzieliła się z nami wrażeniami z pielgrzymki do Gruzji i Armenii. w której uczestniczyła we wrześniu. Był to dla niej czas obfitujący w piękne przeżycia, ale i różnorakie zmagania.

Następnie przeczytała obecnym fragmenty artykułów zamieszczonych w „Gościu Niedzielnym” –  wydanie z 24 września 2017r., które w sporej części poświęcone było tematowi wierności małżeńskiej i wspólnocie SYCHAR. Usłyszeliśmy wywiad Ks. Pawła Dubowika zatytułowany „Czekają, nie czekając”, a także fragmenty świadectw trójki Sycharowiczów w artykule „Płyną pod prąd”.

Andrzej udostępnił nam  na swoim telefonie fragmenty  filmu z pielgrzymki Artura do Włoch. Artur jest członkiem   ursynowskiej WTM SYCHAR, jego  film jest nie tylko relacją z pielgrzymki, ale także świadectwem. Warto obejrzeć! Link do filmu: https://youtu.be/qKpJUbaVwp8      ( był przesyłany przez newslettera). 

Zapraszamy na spotkanie naszej wspólnoty, które odbędzie się   16 października 🙂

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszam na spotkanie w salce przy kościele.

Nasze wrześniowe spotkanie przeżywaliśmy chwilowo osieroceni przez naszą liderkę Ewę, która wyjechała na pielgrzymkę do Gruzji i Armenii :). Obecni byli – ze stałych bywalców:  Bronia, Kasia, Sylwia, Andrzej, Asia, Dorota, Jarek, Grzegorz i Dorota,  pojawiła się  również nowa osoba: Bożena.

Po Mszy Świętej w Sanktuarium Świętego Stanisława tradycyjnie zebraliśmy się w siedzibie Civitas Cristiana. Bronia poprowadziła modlitwę, powierzając całą wspólnotę Matce Najświętszej. Kasia odczytała charyzmat Sycharu, a Dorota, która prowadziła spotkanie, przypomniała zasady naszego dzielenia. Potem każdy mógł powiedzieć kilka słów o swojej aktualnej sytuacji małżeńskiej.

Kolejnym punktem spotkania było przedstawienie tematu dotyczącego mechanizmów obronnych, budowania fałszywego „ja”, zakładania masek w relacji z Bogiem i drugim człowiekiem. Temat opracowała i przekazała Asia, opierając się na fragmentach książki „Rozwój. Jak współpracować z łaską.” autorstwa małżeństwa psychoterapeutów:  Moniki i Marcina Gajdów. Poniżej fragmenty:

Wszyscy rodzice popełniają mniejsze lub większe błędy wobec swoich dzieci, przez co je ranią. Aby „jakoś” funkcjonować, dziecko wytwarza sobie w związku z tym mechanizmy obronne, polegające na „niewidzeniu” tego, co się dzieje. W dzieciństwie to pomaga, jednak jeżeli utrzymuje się w wieku dorosłym, może stać się swoistym więzieniem – fałszywym „ja”. Fałszywe „ja” to obronne funkcjonowanie emocjonalne, intelektualne i społeczne, którego konsekwencją jest mniejszy lub większy brak kontaktu z rzeczywistością.

U podłoża mechanizmów obronnych leży zwykle lęk i wstyd, brak akceptacji siebie, wynikający z poczucia, że „taki jaki jestem, nie zasługuję na miłość, muszę więc się ukryć”. Pod wpływem lęku możemy  reagować ucieczką, wycofaniem, izolowaniem się od świata (np. spędzając większość czasu przez telewizorem, uciekając w jakąś pasję, czasem pracę, środki odurzające, czy świat fantazji), ale także agresją. Warto wiedzieć, że osoby stosujące agresję czy różne formy  przemocy działają tak, ponieważ się boją.

Fałszywe „ja może przyjmować dwie wersje :smutną i wesołą. Smutna polega na życiu w izolacji, poczuciu bycia „nie takim”, nie podejmowaniu działań czy relacji z lęku przed odrzuceniem. W wersji wesołej człowiek może być przebojową , hałaśliwą duszą towarzystwa, nierzadko osiąga sukcesy, ale również nie akceptuje samego siebie i poprzez „ja” fałszywe próbuje udowodnić swoje znaczenie  i wartość. 

Niskie poczucie własnej wartości wynika z faktu, że człowiek chciałby być „jak Bóg”, patrząc bowiem przez pryzmat swojego „ja” fałszywego, stawia sobie poprzeczkę wymagań na poziomie niemożliwym do osiągnięcia przez zwykłego śmiertelnika. Zazwyczaj osoby z niskim poczuciem własnej wartości odczuwają przymus, aby:

  • wszystko im wychodziło 
  • wszyscy ich podziwiali, lubili, szanowali
  • wszystko szło po ich myśli
  • wszyscy myśleli i działali zgodnie z ich przekonaniami

Jeżeli tak się nie dzieje (a oczywistym jest, że się nie dzieje;)), wpadają we frustrację, wycofują się z wielu działań i relacji lub atakują.

Jeżeli chcemy się rozwijać, trzeba nam rozbijać nasze mechanizmy obronne, nasze fałszywe „ja” poprzez docieranie do prawdy o sobie. Wymaga to często naszej determinacji, odwagi i gotowości do usłyszenia czegoś trudnego, albo przyjęcia odmiennego niż dotychczas sposobu myślenia . Wiąże się z przeżywaniem wielu nieprzyjemnych emocji z lękiem na czele. 

Fałszywe „ja” można rozbijać na dwa sposoby:bierny i aktywny. Bierny będzie polegał na zmianie nastawienia do tego, co dzieje się w naszym życiu – realizację sercem wezwania „bądź wola Twoja”. Chodzi o to, by współpracować z każdym wydarzeniem, relacją, stanem wewnętrznym czy zewnętrznym, w jakim się znajdujemy. Nawet najtrudniejsze wydarzenia możemy przeżywać w taki sposób, że będą  nas rozwijać. Bez świadomej współpracy z tym, co trudne, ból, który niesie ze sobą życie,  będzie nas wyniszczał.

Z kolei aktywne rozbijanie „ja” fałszywego będzie polegało na świadomym wchodzeniu w sytuacje trudne, emocjonalnie dla nas niewygodne. Warto zacząć od małych kroków podejmowanych w niewygodnym kierunku, wywołującym wstyd czy napięcie. Np.: jeśli jestem milczkiem, zacznę pierwszy zagadywać innych, jeśli nie umiem odmawiać, pójdę do sklepu poprzymierzać drogie ubrania i nic nie kupię, jeśli zbyt dbam o swój wygląd, wyjdę na ulicę bez makijażu itd.

Ważne strategie niszczenia naszego fałszywego”ja” to mówienie o swoich słabościach (roztropnie, bez ekshibicjonizmu), dobry humor ( zwłaszcza umiejętność śmiania się z samego siebie)  oraz prawdomówność (pamiętajmy jednak, że prawda wypowiedziana w niewłaściwym momencie lub bez miłości może bardzo zranić). 

Kto zyskuje dostęp do swojego „ja” PRAWDZIWEGO, staje się wolny, nie musi zabiegać o powodzenie, akceptację. Życiowe trudności nie odbierają mu radości życia. Pokorne przyjęcie samego siebie staje się drogą do zjednoczenia z Bogiem, otwiera nas na przyjęcie łaski i współpracę z nią. Dopiero wtedy możemy prawdziwie kochać i służyć innym.

Po wysłuchaniu przedstawionego tematu każdy  mógł podzielić się swoimi przemyśleniami, tym, co go poruszyło. Niektórzy mówili o tym, jak trudnym do przyjęcia jest dla nich fakt, że kryzys małżeński wpływa tak destrukcyjnie na dzieci. Kilka osób wyznało,że w życiu i relacjach z innymi bardzo często kierowało się lękiem, zakładało maski, by się ukryć. Jednocześnie jednak teraz doświadczają, że Bóg wyzwala ich z fałszywego”ja”. Przypomniano, że aby kochać drugiego człowieka, musimy najpierw nauczyć się akceptować i kochać samych siebie, ale wszystko to jest możliwe tylko we współpracy z Bogiem. Padły przemyślenia na temat służenia innym – kiedy jestem prawdziwy, wolny,  służę innym, bo tego chcę. Jeżeli robię coś z poczucia obowiązku, często jest to pewien przymus, nie ma w tym wolności.

Ostatnim punktem spotkania były sprawy różne. |W dniu  28 października nasze ognisko będzie obchodzić 5 rocznicę założenia.  Nie ma jeszcze konkretnych ustaleń, jak miałoby przebiegać nasze świętowanie, dlatego ciekawe propozycje mile widziane. Jednym z pomysłów jest zorganizowanie mini pielgrzymki do jakiegoś pobliskiego sanktuarium, np w Niepokalanowie, Miedniewicach.Oczywiście nie wyobrażamy sobie świętowania bez Mszy Świętej oraz dobrego jedzonka:)

W tym miesiącu modlimy się za Dorotę.

Zapraszamy wszystkie Sycharki na wspólną modlitwę z grupą BETANIA w intencji rodzin jak zawsze w I czwartek miesiąca –  5 października 2017r.

 

 

 

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 18-go września o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

Po raz kolejny modliliśmy się za rodziny przed Najświętszym Sakramentem razem z grupą Betania.

Po modlitwie rozgrzaliśmy się gorącą  herbatą w salce przy kościele i  podzieliliśmy się przeżyciami z ostatnich dni. W modlitwie i spotkaniu uczestniczyli: Agnieszka, Dorota, Sylwia, Basia, Ewa, Małgosia.

Następne spotkanie odbędzie się w poniedziałek 18 września. Serdecznie zapraszamy

 

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszam na spotkanie w salce przy kościele.

Serdecznie zapraszamy na Ogólnopolskie JESIENNE Rekolekcje Wspólnoty
Trudnych Małżeństw SYCHAR w 2017 roku.
Nasze rekolekcje odbędą się w dwóch różnych miejscach i terminach, ale
głosił je będzie ten sam PRELEGENT – ks. prof. Grzegorz Polok.

Temat rekolekcji: „ZROZUMIEĆ SIEBIE, POKOCHAĆ INNYCH”.

I TERMIN: PORSZEWICE k/Łodzi  – 13-15.10.2017
II TERMIN: GÓRA ŚWIĘTEJ ANNY – 27-29.10.2017

ZAPISY ROZPOCZYNAMY JUŻ W PONIEDZIAŁEK 4 WRZEŚNIA – przez formularz,
który
pojawi się na forum www.kryzys.org w dziale Z życia Wspólnoty –
Zapowiedzi, spotkania, rekolekcje – Rekolekcje Ogólnopolskie, w temacie
OGÓLNOPOLSKIE REKOLEKCJE JESIENNE 2017. Znajdziemy tu także informacje
szczegółowe – ceny itp.

Zachęcam do uczestnictwa w tych rekolekcjach.

21 sierpnia 2017 roku odbyło się kolejne spotkanie naszej skierniewickiej Wspólnoty Trudnych Małżeństw SYCHAR.                 Po Mszy Świętej ulokowaliśmy się  się w salce przy kościele.  Mimo trwających jeszcze wakacji zebrało się aż 18 osób: Ewa, Magda, Bronia, Ania, Kamila, Jarek, Małgosia, Agnieszka, Basia, Agnieszka, Teresa, Ania, Dorota, Ania, Małgosia, Grażyna, Asia i Andrzej.

Jak zawsze spotkanie rozpoczęło się od modlitwy, którą poprowadziła Grażynka, wzywając szczególnej opieki Ducha Świętego.  Potem Magda przeczytała, na czym polega charyzmat naszej wspólnoty, a Ewa przypomniała wszystkim zasady dzielenia i uczestnictwa w spotkaniach. Tradycyjnie   każdy miał możliwość powiedzenia kilku słów o sobie, o swojej aktualnej sytuacji i jej przeżywaniu.

Następnym punktem naszego spotkania było wystąpienie Jarka, który opracował  i przedstawił temat „Pięć języków miłości” – na podstawie książki Garego Chapmana o tym samym tytule.

Chapman wyróżnia pięć języków miłości. Każdy człowiek ma swój język miłości, którym się posługuje, i taki, który potrzebuje otrzymywać od drugiej osoby. Często zdarza się, że w małżeństwie mąż i żona mówią różnymi językami miłości, co może prowadzić do nieporozumień i wzajemnych zranień.

Chapman wyróżnia następujące języki miłości:

  1. Słowa afirmujące – słowa uznania, docenienia, pochwały
  2. Pomoc, działanie na rzecz drugiej osoby – okazywanie miłości poprzez czyny
  3. Dawanie prezentów, podarunki
  4. Wartościowy czas spędzany razem – czas poświęcony tylko tej drugiej osobie
  5. Dotyk – bliskość fizyczna

Jeżeli chcemy odkryć swój język miłości, warto odpowiedzieć sobie na następujące pytania:

  1. Jakie czynności lub zaniechania partnera sprawiają Ci ból?
  2. O co najczęściej prosisz partnera?
  3. W jaki sposób najczęściej wyrażasz miłość wobec partnera?

Jeżeli chcemy budować dobre relacje ze  współmałżonkiem, trzeba zadbać o to, by poznać jego język miłości i starać się nim „mówić”, aby wychodzić naprzeciw jego potrzebom.  We wzajemnych relacjach nastawiajmy się na próbę zrozumienia czyjegoś języka miłości, dialog, starajmy się otwierać na naszego współmałżonka z empatią. Trzeba schować irytację, rozdrażnienie, a nastawić się na komunikację.

Ważne jest również, aby zidentyfikować swój język miłości. My także powinniśmy wyrażać, wypowiadać nasze potrzeby w związku – jakiego języka miłości my potrzebujemy od bliskiej nam osoby, jednak z pokorą przyjąć, jeżeli ta osoba nie zaakceptuje tego, nie będzie chciała/potrafiła takim językiem do nas mówić.

Wykład Jarka i poruszony temat bardzo się podobał, wywołał  wiele pozytywnych emocji. Próbowaliśmy zidentyfikować języki miłości – swoje własne i naszych współmałżonków, co  często nie było łatwe. Wiele osób wyraziło żal, że dopiero teraz usłyszało o typach języków miłości, bo być może ta wiedza pomogłaby im uratować związek przez rozpadem.

Ważne przemyślenia i wnioski:

– miłość jest wyborem

– wypowiadaj, czego potrzebujesz, nie oczekuj, że ktoś inny domyśli się ,czego chcesz

– okazuj miłość nawet, gdy druga strona tego nie robi, nie odpuszczaj

W tym miesiącu  modlimy się w  intencji Kamili.

Zapraszamy wszystkie Sycharki na wspólną modlitwę z grupą BETANIA w intencji rodzin jak zawsze w I czwartek miesiąca – 7 września 2017r.

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 21-sierpnia o godzinie 19:00 w Skierniewicach.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

UWAGA! na czas wakacji (lipiec, sierpień) zmieniamy miejsce spotkań! Po Mszy spotykamy się  w salce przy kościele.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

W Skierniewicach goszczą aktualnie relikwie Świętego Charbela i Świętego Andrzeja Boboli. Dzięki temu w czwartek 10 sierpnia nasza Skierniewicka wspólnota SYCHAR miała okazję wraz z grupą BETANIA modlić się w towarzystwie tych dwóch pięknych świętych. Na modlitwę zaprosiła nas do swojego mieszkania pani Leokadia, wdowa konsekrowana i członkini grupy BETANIA.

W „spotkaniu” ze świętymi  uczestniczyli: prowadząca modlitwę, pani Leokadia, Agnieszka oraz sycharki: Ewa, Agnieszka, Ania, Jarek, Basia, Dorota i Asia.

Modlitwa przebiegała,  jak w każdy czwartek, w formule „Godziny Świętej”, ofiarowanej w intencji rodzin. Modliliśmy się między innymi Różańcem, Koronką do Miłosierdzia Bożego, Litanią do Świętego Józefa. Mogliśmy ucałować relikwie świętych i zapoznać się bliżej z ich sylwetkami. Na koniec modlitwy każdy mógł indywidualnie pomodlić się przez wstawiennictwo Świętego Charbela i Świętego Andrzeja Boboli. Dzięki Ci, Panie, za tę łaskę!

Kochani!

Mamy wyjątkowe zaproszenie od Loni z grupy modlitewnej BETANIA do uczestniczenia w modlitwie w jej mieszkaniu w czwartek 10 sierpnia o godz. 19:00 w ramach tzw. Godziny Świętej.

Tu parę słów przypomnienia o grupie BETANIA.

„BETANIA” to małe modlitewne grupy domowe 4-6 osobowe, podejmujące w każdy czwartek  cotygodniową modlitwę; jest to tzw. Godzina Święta. Obecnie we wszystkich grupach na terenie Skierniewic modli się około 40 osób.

Modlitwa odbywa się w domach, natomiast w każdy pierwszy czwartek miesiąca o godzinie 18:00 odprawiana jest Msza  w intencji Rodzin w Sanktuarium Św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Skierniewicach. Po Mszy Św. przed wystawionym Najświętszym Sakramentem grupa BETANIA prowadzi modlitwę, adorując Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, prosząc o błogosławieństwo i potrzebne łaski dla Rodzin.

My, jako skierniewicka wspólnota SYCHAR dołączyliśmy do tej modlitwy w lutym 2016 roku i spotykamy się w kościele na modlitwie za nasze rodziny w każdy pierwszy czwartek miesiąca.

Natomiast w najbliższy czwartek będziemy mogli przeżyć Godzinę Świętą i modlić się za nasze małżeństwa i rodziny przed relikwiami św Charbela i św. Andrzeja Boboli stąd to szczególne zaproszenie skierowane do nas od Loni, liderki wspólnoty BETANIA.

W imieniu Loni i własnym serdecznie zapraszam.

W czwartek modliliśmy się za rodziny w  w parafii św. Stanisława w dość uszczuplonym składzie,  ze względu na wakacyjne wyjazdy.

Wprawdzie jeszcze korzystamy z urlopów i letniego wypoczynku, ale myślę, że   na kolejnym naszym spotkaniu, które przypada na 21-go sierpnia, spotkamy się już w większej grupie, wypoczęci i w pełni  sił. Serdecznie  zapraszam.

 

 

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszam na spotkanie w salce przy kościele.

                Nasze lipcowe spotkanie miało bardzo owocny przebieg – pomimo wakacji – sezonu urlopowego uczestniczyło w nim aż 14 osób – Ewa, Andrzej, Grażyna, Bronia, Kamila, Małgosia, Agnieszka, Dorota, Ania, Agnieszka, Jarek, Dorota, Sylwia i Asia.

Po Mszy Świętej zgromadziliśmy się w salce na górze – pomimo obaw zmieściliśmy się tam wszyscy, dla nikogo nie zabrakło miejsca do siedzenia :). W dodatku Grażyna przywiozła przepyszne ciasto drożdżowe, więc czuliśmy się jak w domu.

Spotkanie rozpoczęliśmy jak zawsze od modlitwy, którą poprowadziła Dorotka.

                Ewa podziękowała Broni za zorganizowanie dla chętnych z naszej wspólnoty pielgrzymki go Gietrzwałdu, miejsca jedynych w Polsce uznanych objawień maryjnych.

                Ze względu na obecność nowych osób i gwoli przypomnienia Sycharkom – weteranom odczytano charyzmat naszej wspólnoty. Agnieszka  zachęcała do zapisywania sie do newslettera, by dostawać najświeższe informacje na temat rekolekcji, wyjazdów wakacyjnych i innych przedsięwzięć dedykowanych Sycharowiczom.

                Ewa podkreśliła, że wspólnota Sychar jest grupą samopomocową, a naszym głównym zadaniem ma być praca nad sobą we współpracy z Panem Bogiem i oczywiście trwanie w wierności małżeńskiej.

                Po krótkim przedstawieniu się wszystkich obecnych Ewa przedstawiła główny temat spotkania – „Pięć języków przepraszania”.

                Bardzo często wyobrażamy sobie, że małżeństwo powinno być idealne, bez konfliktów, kłótni, trudności. Jednak doświadczenie uczy  nas czegoś innego,  trzeba nam więc zacząć patrzeć na życie realnie. Jak powiedział ks. Piotr Pawlukiewicz „Wygrywają Ci, którzy idą przez zycie z poczuciem realizmu”.

                Nie umiemy przepraszać, a powinniśmy. Bardzo często to my czujemy sie skrzywdzeni, oczekujemy przeprosin, łatwo nam wskazywać palcem. Bardzo mądrą myśl wypowiedział Josif Brodski ” Ze wszystkich części ciała najbardziej trzeba czuwać nad palcem wskazującym, bo lubi wytykać winy”. I inna myśl: „Jesteśmy zawodowymi okulistami – chcemy wyciągać drzazgi z oczu innych, ale nie potrafimy, bo przeszkadza nam belka we własnym oku”.

                Bez aktu przeproszenia często eskaluje w nas złość, co może przerodzić się w agresję, przemoc –  niepostrzeżenie z osoby skrzywdzonej możemy przerodzić się w krzywdziciela.

                Według ks. Pawlukiewicza słowo „przepraszam” w relacjach powinno padać częściej nawet niż słowo „kocham”, bo jeżeli przepraszam, to znaczy, że kocham. W budowaniu miłości ważna jest nie racja,  ale relacja, przepraszanie często od nas wymaga pokory.

Wysłuchaliśmy  dwóch  krótkich wykładów księdza Pawła Hrynczyszyna z Kanady (strona internetowa – 2ryby.pl) na temat przepraszania – przedstawił on 5 języków przepraszania (za G. Chapman):

  1. Wyrażanie żalu (język emocjonalny) – uruchomienie w sobie uczuć: wstydu. bólu z powodu danej sytuacji, praca serca i umysłu – rozum musi zrozumieć, serce odczuć, wypowiedzieć, za co przepraszam: „wiem, że Ciebie zraniłem tym, że….”, „żałuję, że …”, „wiem, żę Ciebie boli to…”
  2. Przyjęcie odpowiedzialności – uznaję swoją winę, przyznaję się do błędu: „Źle zrobiłam, przepraszam…”, „Popełniłam błąd, przepraszam…”, „Nie miałem racji, przepraszam….”
  3. Zadośćuczynienie – pokazuję, że chcę naprawić sytuację, szkodę, oddać to, co zniszczyłem – nie tylko rzecz materialną, ale np. godność ,szacunek. Odwołuję raniące słowa: „Wiem ,że zapomniałem o …”, „Jak mogę to naprawić…”, „Chcę naprawić swoją winę, co mogę zrobić, żeby odbudować naszą relację…”
  4. Skrucha, wyrażenie gotowości zmiany swojego zachowania – mam plan, by moje złe zachowanie nie powtórzyło się – plan naprawczy i wprowadzanie go wżycie, decyzja, by nie powtarzać danego czynu w przyszłości: „Wiem, że nie byłam z Tobą szczera, nie chcę tego powtarzać, co mogę zrobić, by odbudować Twoje zaufanie do mnie”
  5. Prośba o wybaczenie – trudne – przyszłość relacji zależy od drugiej osoby – przebaczy lub nie, składam przyszłość relacji w ręce drugiej osoby. Dla niektórych osób prośba o przebaczenie może wiązać się z lękiem: przed utratą kontroli, odrzuceniem, porażką

                Po wysłuchaniu tematu mogliśmy podzielić się swoim doświadczeniem przepraszania. To, że jest to trudne, wybrzmiało chyba w wypowiedziach każdego z nas. Wymienialiśmy się  doświadczeniami z dzieciństwa – w wielu domach nie było zwyczaju przepraszania, brakowało tego pozytywnego wzorca. Zwrócono uwagę na różnice w sposobie przepraszania kobiety i mężczyzny i nieporozumienia, które wynikają z odmiennych oczekiwań i potrzeb osób odmiennej płci, a przede wszystkim z niewłaściwej komunikacji.  Często łatwość przepraszania zależy od sytuacji i osoby, którą mamy przeprosić – niektórym łatwiej przepraszać osoby bliskie, innym obce.

                Wybrzmiało także, że aby umieć przeprosić drugą osobę, muszę najpierw umieć przebaczyć sobie – im dłużej chodzę z poczuciem winy, tym trudniej mi potem przeprosić.

                W przeprosinach ważny jest konkret – trzeba wiedzieć, za co chcę przeprosić i za co przeprosin oczekuję. Za słowami zaś powinien iść czyn. Cały czas trzeba też nad sobą pracować, oczywiście we współpracy z Bożą Łaską – bo „Bez Niego nic nie możemy”.

                Przedstawiony przez Ewę temat będzie w nas jeszcze na pewno pracował, wymaga on wejrzenia w siebie i stanięcia w prawdzie, często trudnej do zaakceptowania.

W tym miesiącu modlimy się za Anię z Sochaczewa.

Zapraszamy na kolejne spotkanie połączone z modlitwą za rodziny 03.08. 2017 r.

Zgodnie z wcześniejszymi planami z samego rana w sobotę udaliśmy się na naszą wspólnotową pielgrzymkę  do Sanktuarium w Gietrzwałdzie  miejsca objawień   Matki Bożej. W naszym pielgrzymowaniu uczestniczyli: Agnieszka, Basia, Ewa, Agnieszka, Bronia, Grażyna i Ania z synem.

Umocnieni przesłanym nam przez Księdza Grzegorza błogosławieństwem, które odczytaliśmy tuż po przybyciu na miejsce, udaliśmy się do miejsca objawień, by wysłuchać historii powstania gietrzwałdzkiego sanktuarium. Kolejne godziny wypełniła nam modlitwa różańcowa, Anioł Pański, uczestnictwo w Eucharystii Koronka i Litania do Miłosierdzia Bożego. Przeszliśmy też razem Drogę Krzyżową.  Stacje ustawiono w pięknej scenerii, na zboczu wzniesienia pod lasem, przy alejce prowadzącej pod górę i z tego względu pokonanie drogi  było dla niektórych z nas dodatkowym wyzwaniem.  Zmęczenie łagodziła jednak wspólna modlitwa m.in. w intencji naszych małżeństw i SYCHARU,  każdy z nas powierzał też Jezusowi Chrystusowi i Maryi   własne intencje; kolejno czytaliśmy „gietrzwałdzkie” rozważania.

Oto fragment rozważań:

Stacja I  Pan Jezus przed Piłatem

A już się zdawało, ze nie wyda wyroku skazującego, ze nawet nie umyje rąk. Ale tak strasznie krzyczeli! Po co oni powiedzieli te słowa: „Krew Jego na nas i na syny nasze”? Pewnie żałowali tych słów. Ale mo­że dopiero na łożu śmierci?

Panie Jezu, broń mnie przed tymi, którzy na mnie krzyczą: w małżeństwie, w rodzinie, w szkole, w pra­cy, na ulicy… i nie pozwól, bym wydawał sądy krzy­kiem, który zagłusza wszystko, nawet sumienie.

Zaczerpnęliśmy też wody z Cudownego Źródełka i wspólnym posiłkiem zakończyliśmy nasze sobotnie pielgrzymowanie.

Serdecznie dziękuję wszystkim uczestnikom za wspólną modlitwę i wspólnie spędzony czas. Dziękuję Broni i Agnieszce, które użyczyły swoich aut i pełniły rolę kierowców, no i szczególne podziękowania kieruję do Broni, gdyż wyjazd do Gietrzwałdu – to przecież jej pomysł i inicjatywa. Wierzę, że ciąg dalszy nastąpi……

 

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 17-go  lipca o godzinie 19:00 w Skierniewicach.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

UWAGA! na czas wakacji (lipiec, sierpień) zmieniamy miejsce spotkań! Po Mszy spotykamy się  w salce przy kościele.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

Zapraszam na jednodniowy wyjazd do Sanktuarium Matki Bożej w Gietrzwałdzie, miejscowości, gdzie  miały miejsce objawienia maryjne, które – jako jedyne w Polsce – zostały zatwierdzone przez kościół w 1977 roku.  W tym roku mija 140 rocznica objawień.

Proponujemy następujący plan dnia:

godz. 6:00 wyjazd z Sochaczewa

godz. 11:30 różaniec

godz. 12:00 Msza

godz. 15:00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

 Powrót w godzinach popołudniowych. W czasie wolnym: zwiedzanie, indywidualna modlitwa, posiłek.

Na naszą ogniskową pielgrzymkę jedziemy ze specjalnym błogosławieństwem księdza Grzegorza!

oto jego treść:

„Matka Boża, objawiając się Justynie w Gietrzwałdzie rozmawiała z nią w języku polskim, była dla niej zrozumiała… Niech Wasza obecność w miejscu objawień zaowocuje czytelnym światłem, oświecającym wydarzenia Waszego życia i zawierzeniem go Ojcu przez troskliwe dłonie naszej Matki”

Zgłoszenia przyjmuje Bronia pod adresem: bronia_r@wp.pl

 

                Szóstego  lipca,  jak w każdy pierwszy czwartek miesiąca, osoby z naszej wspólnoty towarzyszyły grupie modlitewnej BETANIA we Mszy Świętej i modlitwie w intencji rodzin, określanej jako Godzina Święta.  Potem obecne na modlitwach Sycharki kontynuowały spotkanie w salce na górze 🙂

                W spotkaniu uczestniczyły: Ewa, Małgosia, Grażyna, Sylwia, Bronia, Asia, Dorota i Basia.

                Dzieliłyśmy sie swoim życiem, tym, co w nim aktualnie się dzieje, naszymi radościami i smutkami, w atmosferze bezpieczeństwa i wzajemnego zaufania, czuło się,że jesteśmy wspólnotą. Chwała Panu za ten czas!

                Każda z osób obecnych na spotkaniu jest w innej sytuacji, jednak wybrzmiało to, że Bóg działa w naszym życiu, że daje pokój, radość, że przemienia nas.

                Dostałyśmy od Grażyny przepis na multiwitaminę – najlepszy sposób na duchowe wzrastanie – składający się z pięciu składników:

– codziennej Mszy Świętej

– modlitwy osobistej

– różańca

– lektury Pisma Świętego

– codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu

                Bronia zaproponowała  wyjazd do Gietrzwałdu – miejsca jedynych uznanych przez Kościół  objawień maryjnych. Wycieczka planowana jest 15 lipca w sobotę – osoby chętne proszone są o kontakt z Bronią.

Zapraszam na kolejne spotkanie  w poniedziałek 17-go lipca  – wyjątkowo na czas wakacji – w salce przy kościele.

 

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszam na spotkanie w salce przy kościele.

Dnia 19-go czerwca  odbyło się nasze spotkanie WTM SYCHAR w Skierniewicach.

W spotkaniu uczestniczyło 14 osób: Dorota, Ewa, Małgosia, Andrzej, Asia, Sabinka, Małgosia, Agnieszka, Teresa, Ania, Agnieszka, Bronia, Jarek i Grzegorz.   Dwie osoby – Teresa i Jarek  pojawiły się po raz pierwszy. Spotkanie rozpoczęło się jak zawsze od udziału we Mszy Świętej, która odprawiana była między innymi w intencji naszej Sycharki Dorotki z okazji rocznicy urodzin.

 Po zebraniu się wszystkich w siedzibie Civitas Christiana po zakończeniu Mszy Świętej głos zabrała Ewa, dzieląc się przeżyciami z rekolekcji, które odbyły się  w dniach 16-17 czerwca w Miasteczku Krwi Chrystusa w Rawie Mazowieckiej, a w których uczestniczyło 10 osób z naszej  wspólnoty. W imieniu wszystkich złożyła także urodzinowe życzenia i wręczyła prezent naszej solenizantce Dorocie.

Sabinka poprowadziła modlitwę przed właściwym rozpoczęciem spotkania, nad którym czuwała Agnieszka.

Tradycyjnie na początku każdy powiedział kilka słów o swojej aktualnej sytuacji małżeńskiej, swoich przeżyciach, planach, radościach i smutkach. Osoby, które pojawiły się na spotkaniu po raz pierwszy miały przywilej nieco dłuższych wypowiedzi 🙂

Następnie Małgosia przedstawiła własnoręcznie opracowaną prezentację na temat pojednania, którą rozpoczęła cytatem z Biblii: „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, (Bóg) jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości” 1J1,8.

Pojednanie to zgoda po okresie kryzysu. Pojednanie jest trudne. czasem proces przebaczenia i pojednania może zająć lata, wymaga od nas pracy. Pojednanie jest owocem nawrócenia – musimy najpierw uznać swój grzech i wzbudzić w sobie pragnienie nawrócenia, przemiany swojego życia. Jeżeli pojednamy się z Bogiem, to otwieramy się na pojednanie z sobą samym i z drugim człowiekiem. Pojednanie jest zamknięciem przyszłości, jeżeli nie radzimy sobie z teraźniejszością, będzie to dla nas trudne.

Przy okazji omawiania prezentacji Małgosia podzieliła się z nami swoim doświadczeniem działania Boga w życiu jej i jej męża. Opowiedziała, jak Bóg, poprzez trudne, bolesne sytuacje przyciągnął ich do siebie, dzięki czemu podjęli decyzję o przyjęciu sakramentu małżeństwa i ochrzczeniu dziecka. Chwała Panu!

Po prelekcji dzieliliśmy się refleksjami na temat usłyszanych treści. Była mowa o tym, jak trudno jest przebaczyć, gdy jest się ciągle w ogniu krytyki, poniżania, ale także o doświadczeniu radości, gdy osoba, która nas krzywdziła, dostrzegła swoje niewłaściwe zachowanie i zmieniła je. Padło stwierdzenie, że łatwo przebacza się obcemu, trudniej osobie bliskiej, ale chyba najtrudniej samemu sobie. Uczestnicy mówili także o tym, że cierpienie przybliża do Boga.

Ogólnie wybrzmiało to, że przebaczenie to proces, który wymaga od nas pracy i ciągłego nawracania.  Bóg prowadzi każdego z nas, ale  trzeba Go szukać, modlić się. Jeżeli On jest  w naszym życiu na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu. Ewa podzieliła się swoim świadectwem tego, jak Bóg pomógł zobaczyć jej własny grzech, to, jak przyczyniła się do trudności w swoim małżeństwie,  pozwolił jej zobaczyć we współmałżonku osobę skrzywdzoną, a mimo, że również krzywdzącą, ukochaną przez Niego.

Na zakończenie tradycyjnie pomodliliśmy się modlitwą o uzdrowienie małżeństwa.

W tym miesiącu modlimy się za Andrzeja – jest to intencja dziękczynna za uzdrowienie jego małżeństwa.

Zapraszam na kolejne spotkanie i modlitwę za rodziny w dniu 6-go lipca.

 W dniach 16 -17 czerwca 2017 roku w Miasteczku Krwi Chrystusa w Rawie Mazowieckiej odbyły się kolejne, czwarte z kolei,  rekolekcje organizowane przez nasze skierniewickie ognisko. Miały one charakter otwarty, a szczególnie dedykowane były wszystkim osobom borykającym się z problemami małżeńskimi.

Rekolekcje poprowadził jak zawsze opiekun duchowy wspólnoty SYCHAR w Skierniewicach, ksiądz Grzegorz Gołąb, a przebiegały one pod hasłem „Pan to uczynił”( PS 22, 32).

W rekolekcjach wzięło udział 10 osób – Ewa, Andrzej, Dorota, Sylwia, Ania, Basia,  Agnieszka i Asia ze Skierniewic, a także Czesia i Agata z Rawy Mazowieckiej.

Głównym tematem rekolekcji była modlitwa. Rozważaliśmy czytania z dnia z Drugiego Listu do Koryntian : 2 Kor 4, 7-15 i 2 Kor 5, 14 – 21, a także  tekst „Modlitwy całkowitej” księdza Wojciecha Danielskiego.

Ksiądz Grzegorz porównał modlitwę do oddechu duszy. Modlitwa jest życiem, wdechem i wydechem, powinna być czymś tak naturalnym jak oddech – jeżeli jej nie ma, umiera część mnie. Modlitwa jest tym, co mnie otacza, ale także przestrzenią  we mnie (jestem w celi Twojego serca – powiedział Jezus do siostry Faustyny). Wdychamy to, co zewnętrzne, nasze najbliższe otoczenie, a wydychamy to, co pochodzi ode mnie, z mojego wnętrza.  Modlitwa to rozłożenie przed Bogiem swojego życia, to stanięcie przed nim. Modlitwa powinna być  powierzeniem się Bogu – jeżeli powierzam się Bogu, daję mu siebie w 100 %, to znaczy, że uznaję Go za mojego Pana i Zbawiciela. Przy Nim mogę czuć się bezpiecznie – wiem, że to jest moje miejsce, niczego nie muszę udawać, ukrywać się przed Nim z powodu moich grzechów, słabości.

Ksiądz Grzegorz mówił też o różnych rodzajach modlitwy. Często, kiedy przeżywamy jakieś trudności, w naszym życiu dzieje się po ludzku źle, modlitwa  może przybrać formę skargi, lamentacji – wtedy wypowiadamy przed Bogiem nasze cierpienie, ból, czasem toczymy z Nim dyskusję. Skarga nie pomniejsza Boga, ale stawia Mu pytania, na które człowiek nie znajduje odpowiedzi. Nie powinno to być jednak narzekanie – bo to ostatecznie pycha – uważanie, że mi się coś należy. Ze skargi często przechodzimy do prośby, pokazujemy Bogu swoje niemoce, jak dziecko przed kochającym Ojcem – nie stosujmy przy tym szantażu, nie każmy Mu się tłumaczyć, nie próbujmy narzucać swoich pomysłów na nasze życie. Konsekwencją modlitwy prośby powinno być dziękczynienie za Miłość Boga do mnie, za to, że On jest, zstępuje do moich słabości.

Szczególną formą modlitwy jest uwielbienie – przebywanie w Chwale Bożej, zjednoczenie z Bogiem, bycie przy Nim .

W czasie rekolekcji dzieliliśmy się swoim doświadczeniem modlitwy, jak się modlimy, jak modlitwa działa w naszym życiu. Wiele osób mówiło o modlitwie różańcem, Koronką do Miłosierdzia Bożego, brewiarzem, czytaniu Pisma Świętego. Dużą rolę dla wielu osób odgrywa modlitwa spontaniczna, swobodna, dialog z Bogiem, zwracanie się do Niego w różnych chwilach dnia.  Ksiądz podzielił się swoim doświadczeniem modlitwy jako świadomości, że Bóg jest najważniejszy, że z Nim trzeba zaczynać i kończyć każdy dzień. Modlitwa to także otwarcie się  na relację z drugim człowiekiem.

Pięknym świadectwem doświadczenia mocy modlitwy podzieliła się z nami  Dorota – dzięki, jak określiła „morzu modlitwy”, które popłynęło za nią i jej umierającego męża, otrzymała niesamowitą siłę, by zmienić swoją postawę do tej sytuacji, przygotować się na jego odejście, przyjąć wolę Boga i zaufać Mu.

W czasie rekolekcji nie tylko rozważaliśmy temat modlitwy, ale także czynnie w niej uczestniczyliśmy. Rozpoczęliśmy nasze skupienie od Koronki do Miłosierdzia Bożego, razem z siostrami zakonnymi uczestniczyliśmy w nabożeństwie ku czci Chrystusa (Dróżki), a także we Mszy Świętej z indywidualnym błogosławieństwem relikwiami Krwi Chrystusa.

Na zakończenie dzieliliśmy się naszym przeżywaniem rekolekcji. Był to dobry czas, dany nam przez Boga, czas napełnienia pokojem i radością, powierzania siebie Bogu. Wybrzmiało pragnienie częstszej modlitwy,  umierania dla siebie, aby stać się nowym człowiekiem, potrzeby rozeznawania woli Bożej (nie brać na siebie zbyt wiele, ale pytać,  gdzie On mnie chce posłać ).  Odkryliśmy, że modlitwa nie musi być schematem, że każdy z nas może inaczej ją przeżywać, że jeśli karmimy się dobrem, to nim odpowiadamy. Modlitwa uczy więcej słuchać, a mniej mówić.

Poprzez wyciszenie, wspólną modlitwę, dzielenie się doświadczeniem modlitwy i własnymi przeżyciami, mogliśmy  lepiej  poznać się, pogłębić relacje  i przybliżyć się nawzajem  do siebie. Każdy z nas został obdarowany, wracaliśmy z rekolekcji napełnieni radością z obecności Boga w naszym życiu i  wspólnego bycia ze sobą, a także wzbogaceni o przepis Ani na przepyszne bułeczki drożdżowe.

Z całego serca dziękuję Księdzu Grzegorzowi za przedstawienie tematu rekolekcji i przygotowanie nas do pogłębionej refleksji  nad istotą modlitwy. Szczególnie dziękuję Agnieszce, Dorocie i Agacie, które ogarnęły całość: podjęły się przygotowania miejsca, posiłków, rozdzielenia zadań i czuwały nad sprawnym przebiegu rekolekcji. Wszystkim uczestnikom dziękuję za udział w naszym dwudniowym modlitewnym spotkaniu oraz za włączanie się w miarę potrzeb w   posługę już   na miejscu, w Miasteczku Krwi Chrystusa.

UWAGA! Ksiądz Grzegorz przy pożegnaniu zachęcił nas do zorganizowania kolejnych ogniskowych rekolekcji w przyszłym roku w podobnym terminie, tzn. w piątek i sobotę po uroczystości Bożego Ciała. A więc miejmy na uwadze ten termin i…. do zobaczenia za rok w Miasteczku Krwi Chrystusa. Chwała Panu!

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 19-go czerwca o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

Zapraszam serdecznie na kolejne  rekolekcje skierniewickiej wspólnoty, które odbędą się w Miasteczku Krwi Chrystusa w Rawie Mazowieckiej w dniach 16-17 czerwca 2017 r.

Adres:      Chrusty 1a, 96 – 200 Rawa Mazowiecka  http://siostrymisjonarki.pl/

Rekolekcje są otwarte, zapraszamy osoby, które przeżywają trudności w małżeństwie i chciałyby w ten szczególny czas przyłączyć się  w modlitwie do wspólnoty SYCHAR .

Temat rekolekcji: „Pan to uczynił” (Ps. 22,32)

prowadzi:

ks. Grzegorz Gołąb, opiekun duchowy Wspólnoty Trudnych Małżeństw SYCHAR w Skierniewicach

Program rekolekcji:

Piątek

15:00 – koronka do Miłosierdzia Bożego,

16:00 – zawiązanie wspólnoty

16:30 – spotkanie ze skierniewicką Wspólnotą SYCHAR – spotkanie ogniskowe

18:00– kolacja

19:00 – udział w nabożeństwie ku czci Chrystusa „Dróżki”

20:00 – Eucharystia i indywidualne błogosławieństwo Relikwiarzem Korony Cierniowej

Sobota

7:30 – jutrznia

8:00 – śniadanie

9:00 – konferencja „Pan to uczynił” (Ps. 22,32). Pan Bóg za nas nic nie uczyni, ale dla   nas –     wszystko.

9:45 – echo słowa i praca własna, możliwość spowiedzi

11:00 – spotkanie w grupach

12:30 – podsumowanie, świadectwa

13:30 –  obiad, zakończenie rekolekcji

Koszt noclegu – 30 zł

Śniadanie i kolację organizujemy we własnym zakresie – obiad wykupimy u sióstr Miasteczku.

Przyjmujemy zapisy  drogą mailową do 13 czerwca: ogniskoskierniewice@vp.pl

 

Spotkanie rozpoczęło się Mszą, potem modliliśmy się za rodziny przed Najświętszym Sakramentem, następnie przeszliśmy do salki przy kościele. W spotkaniu uczestniczyły: Małgosia, Ewa, Dorota, Kasia, Agnieszka, Małgosia, Basia, Ewa. Spotkanie przebiegło pod znakiem mocnych świadectw działania Pana Jezusa w naszym życiu i w życiu naszych najbliższych. Agnieszka, Dorota, Ewa podzieliły się przeżyciami z ogólnopolskich rekolekcji SYCHARU w Ożarowie Mazowieckim.

Omawiałyśmy także zaplanowane na 16-17 czerwca ogniskowe rekolekcje w Miasteczku Krwi Chrystusa w Rawie Mazowieckiej (plan rekolekcji – w zapowiedziach spotkań).

Każda z nas mówiła  także o różnych  zdarzeniach z własnego życia -zarówno tych zwykłych, jak i niezwykłych. I nawet jeśli z pozoru mogłoby się wydawać, że są to prozaiczne historie, to było jednak w nich coś więcej, bo przecież ukazywałyśmy cząstkę siebie. A Duch Święty nas otulał i wlewał w nas radość; miałyśmy odczucie bliskości, jedności, wzajemnego zrozumienia i radości z przebywania ze wspólnotą. Dobrze, że jesteście!

Zapraszam na nasze ogniskowe rekolekcje w Rawie Mazowieckiej w dn. 16-17 czerwca i na kolejne spotkanie, które odbędzie się zaraz po rekolekcjach – w poniedziałek 19 czerwca.

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie zapraszam na spotkanie w salce przy kościele.

Spotkanie rozpoczęliśmy od uczestnictwa we Mszy. Następnie udaliśmy się do sali w siedzibie  Civitas Christiana.

W spotkaniu, do którego przyłączyły się dziś dwie nowe osoby, uczestniczyli: ks. Grzegorz, Kasia, Bronia, Barbara, Sabina, Ania, Małgosia, Andrzej, Sylwia, Agnieszka, Małgorzata, Marcin, Ewa.

Kontynuowaliśmy temat z poprzednich spotkań, opracowany na podstawie konferencji o Józefa Augustyna pt.  „Ból krzywdy, radość przebaczania”:

 Czuwać nad palcem wskazującym. „Ze wszystkich części ciała najbardziej trzeba czuwać nad palcem wskazującym – mówi laureat nagrody Nobla, wielki rosyjski poeta, Josif Brodski – ponieważ tak  lubi wytykać winy. (…) Niezależnie od nędzy swojego położenia proszę nie winić niczego ani nikogo – historii, zwierzchników, rodziców, fazy księżyca, dzieciństwa, itp. Repertuar jest tyleż obszerny, co nudny, już więc jego obszerność i nuda powinny dostatecznie odstręczyć rozumną istotę od czerpania z  tego repertuaru. Z chwilą, gdy obarczamy coś lub kogoś winą, podważamy własną determinację do zmian  i wchodzimy w status ofiary. (…) W końcu status ofiary ma swoje uroki. Zjednuje współczucie, zaskarbia podziw całych narodów, kontynentów, jak również pojedynczego człowieka”.

Proces uzdrowienia wewnętrznego rozpoczyna się w momencie, kiedy świadomie i dobrowolnie rezygnujemy:

  • ze statusu ofiary,
  • z użalania się nad sobą,
  • i z wiecznego płakania nad własnym nieszczęściem.

Wytykanie ludziom ich winy jest znakiem, że nie przyjęliśmy jeszcze pełnej odpowiedzialności za nasze życie. Jeżeli ktoś z nas jest nieszczęśliwy, to przede wszystkim nie dlatego, iż został skrzywdzony, ale dlatego, iż nie chciał wziąć pełnej odpowiedzialności za takie życie – takie, jakie ono jest w danej chwili, niezależnie od zranień, krzywd i ciężkich warunków, w jakich żyliśmy i żyjemy.

W procesie uzdrowienia wewnętrznego to przede wszystkim Pan Bóg ma być Tym, na kogo osoba zraniona „przenosi” całe swoje cierpienie i od kogo oczekuje uzdrowienia i wyzwolenia. Takie właśnie stawanie przed Stwórcą, ostatecznym źródłem życia, prowadzi zranionego do uzdrowienia wewnętrznego. Tylko sam Pan Bóg może „przekonać” osobę zranioną, iż jej życie ma sens także wówczas, gdy czuje się ona skrzywdzona, ograniczona i pełna słabości.

Modlitwa jest istotnym miejscem, w którym dokonuje się prawdziwe uzdrowienie wewnętrzne. Cóż bowiem człowiek skrzywdzony może zrobić ze swoimi bolesnymi emocjami: żalem, poczuciem krzywdy, odczuciem gniewu, urazy, niepewnością siebie, zagubieniem, bezradnością i wszystkimi innymi negatywnymi przeżyciami, które go dręczą? Komu może je powierzyć? Kto gotów jest przyjąć cały bagaż jego trudnych doświadczeń

Słowo Boże, którego człowiek słucha z otwartością, odpowiada mu na wszystkie najtrudniejsze pytania życiowe. Ono doprowadza osobę zranioną do najgłębszego źródła uzdrowienia wewnętrznego  – do ojcowskiej miłości Boga, która objawiła się w Jezusie Chrystusie.

Szczególnie owocne może być rozważanie:

  • nauczania Jezusa o przebaczeniu i pojednaniu
  • rozważanie cudów uzdrowienia
  • rozważanie męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa, poprzez które zbawia On wszystkich – krzywdzących i skrzywdzonych. Utożsamienie się z Jezusem skrzywdzonym, oskarżonym, wyśmianym, poniżonym, niesprawiedliwie skazanym na śmierć, wiszącym na krzyżu – może stać się dla osoby, która bardzo cierpi z powodu swojego skrzywdzenia, źródłem umocnienia i pociechy.

Wielu nie wchodzi w proces uleczenia wewnętrznego właśnie dlatego, iż nie chce zdecydować się na wewnętrzne ukorzenie się przed Bogiem, przed sobą i przed bliźnimi. Nie chce poczuć się biednymi, potrzebującymi miłosierdzia Boga. Ludzie ci odbierają miłosierdzie ludzi i Boga jako zagrożenie własnego poczucia godności i potwierdzenie własnej słabości.

Na modlitwie skrzywdzony „wylewa swoją duszę” przed Bogiem. Nie obawia się opowiedzieć Bogu o wszystkim, co się w niej dzieje. Przedstawienie stanu swojej duszy powinno jednak łączyć się z szukaniem obecności Boga i z prośbą o Jego łaskę.  Przejście z opowiadania” Panu Bogu o swoich cierpieniach i udrękach, o doznanych krzywdach i zranieniach, do  wielkiego błagania o nieskończone miłosierdzie Boga, do dziecięcego otwarcia się na Jego łaskę.

Osoba skrzywdzona winna więc z jednej strony podjąć wielką pracę, trud i walkę wewnętrzną, aby przekroczyć stan skrzywdzenia, z drugiej zaś powinna liczyć na łaskę Boga.

Wzorem modlitwy w sytuacji skrzywdzenia jest psalm 22 W psalmie tym przeplata się przedstawianie bolesnego stanu własnej duszy ze świadomością obecności i działania Jahwe. Psalmista w bezpośredniej rozmowie z Bogiem przechodzi od opowiadania o stanie swojej duszy do dziękczynienia za Jego obecność i działanie zarówno w całej historii Izraela, jak też w jego osobistym życiu. Rozważanie zaś o działaniu Jahwe zmienia się w pokorne błaganie o miłosierdzie. Autor psalmu 22 kończy swoją modlitwę, wielbiąc Boga. Krzywda, jakiej doświadcza, staje się dla niego miejscem objawienia chwały Boga i bolesną okazją do wezwania całego potomstwa Izraela do zaufania Jahwe.

Ten etap uzdrowienia wewnętrznego jest prawdziwym darem Boga, jest łaską. Tylko łaska bowiem może przemienić poczucie bezradności i niemocy w pokorną prośbę o miłosierdzie Można powiedzieć za psalmistą: „Pan To uczynił”, pamiętając jednocześnie, że Pan Bóg za nas nic nie uczyni, ale dla nas uczyni wszystko.

Doświadczenie upokorzenia wewnętrznego pozwala zranionemu popatrzeć w nowym świetle na własną sytuację i sytuację osób, które go zraniły. Zaczyna on rozumieć, że jego gniew, złość jest reakcją „starego człowieka”, który odpłaca złem za zło, nienawiścią za nienawiść, krzywdą za krzywdę. Teraz dopiero widzi, że poddając się takim uczuciom, pomnaża jedynie zło w sobie i wokół siebie. Dostrzega też, iż bezradność i niemoc, których doświadcza, były także udziałem jego krzywdzicieli. Uzdrowienie wewnętrzne pozwala wejrzeć w serce, nie tylko w swoje własne, ale także w serce krzywdziciela.

Poprzez uzdrowienie wewnętrzne osoba zraniona może pełniej korzystać z nieskończonego miłosierdzia Bożego. Właśnie to wejście w doświadczenie miłosierdzia Boga czyni jej serce hojnym i szlachetnym. W kontakcie z miłosierdziem Ojca niebieskiego rodzi się potrzeba przebaczenia. Przebaczenie przychodzi spontanicznie. Pod wpływem przyjętego miłosierdzia człowiek odkrywa, że przebaczenie jest jedyną drogą do rozwiązania „całego problemu”.

Po wysłuchaniu przedstawionego tematu podjęliśmy próbę odpowiedzi na pytania:

co przeszkadza mi w uzdrowieniu:

  • palec wskazujący: kogo i za co czynię winnym? Dlaczego? Czy nie przerzucam odpowiedzialności za moje nieszczęście na bliźniego?
  • czy nie przyjmuję statusu ofiary? Jakie mam z tego korzyści (szukam współczucia, podziwu, wygody itp.)
  • ukorzenie się przed Bogiem czy potrafię przyznać się do własnej słabości, czy  nie chcę poczuć się biednym, potrzebującym miłosierdzia Boga, czy odbieram miłosierdzie ludzi i Boga jako zagrożenie własnego poczucia godności i potwierdzenie własnej słabości.

UWAGA! Planujemy kolejne ogniskowe rekolekcje w Miasteczku Krwi Chrystusa w Rawie Mazowieckiej, tradycyjnie po dniu Bożego Ciała, czyli 16-17 czerwca. Rezerwujcie, proszę czas na te dni, żebyśmy mogli przeżyć je razem w modlitwie.

Zapraszam na kolejne spotkanie i modlitwę za rodziny  01 czerwca.

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 15-go maja o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9. Podczas spotkania wysłuchamy kolejnej konferencji o. Józefa Augustyna SJ pt. „Ból krzywdy, radość przebaczenia”.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

W czwartek razem ze wspólnotą parafialną modliliśmy się za rodziny: Agnieszka, Dorota, Ewa, Sylwia, Andrzej.

Po modlitwie rozmawialiśmy o uczuciach  towarzyszących skrzywdzeniu na podstawie  kolejnej części konferencji o Józefa Augustyna. Oto kilka myśli z tej konferencji:

  • Uczucia w procesie uzdrawiania głębokich zranień : lęk ból, żal, zniechęcenie, pragnienie zemsty wpływają na wszystkie reakcje i działania osoby skrzywdzonej. Dostrzeżenie tych uczuć i wypowiadanie ich pozwala je skanalizować, wtedy stają się jaśniejsze, a osoba skrzywdzona może podchodzić do nich bardziej racjonalnie i bezstronnie,a przez to bardziej dojrzale i prawdziwie spojrzeć na skrzywdzenie
  • Osoba skrzywdzona powinna mieć świadomość, że jej uczucia gniewu, czy nienawiści są sygnałem, iż jeśli nie weźmie odpowiedzialności za swoje życie, sama może stać się z ofiary – krzywdzicielem.
  • Osoba skrzywdzona nie powinna dać się pochłonąć przez uczucia, ale wejść w nie, by w wolności nad nimi panować. Uczucia nie powinny zdominować naszego sposobu myślenia, zachowania i działania
  • Osoba zraniona powinna uczyć się trwać w wolności w uczuciu bólu, buncie, gniewu, zagrożeniu, smutku, zranienia, skrzywdzenia, jednocześnie w pragnieniu przebaczenia, chęci pojednania, w fascynacji miłością, poczuciu własnej godności. Wchodzimy w te uczucia by je rozeznać i wybrać te, które są owocem działania Ducha Św. Jednocześnie przekraczać i pokonywać te, które są przejawem naszych namiętności – uczyć się wolności wewnętrznej wobec przeżywanych emocji – tylko w wolności nasz świat uczuć może stać się miejscem spotkania z bliźnimi i z Bogiem oraz miejscem rozwoju
  • Jednym z warunków uzdrowienia wewnętrznego jest odczytanie w prawdzie własnej sytuacji i sytuacji krzywdziciela. Trzeba spojrzeć obiektywnie na całe swoje życie, to może pomóc dostrzec osobie skrzywdzonej nie tylko samo skrzywdzenie, ale także własną odpowiedzialność za siebie i za bliźnich. Odruchowe przerzucanie całej winy na krzywdziciela może być ucieczką od odpowiedzialności za siebie
  • Pierwsze uczucie, jakiego doświadcza osoba skrzywdzona, to obawa i lęk. Krzywda budzi lęk przed cierpieniem, który przybiera różne formy: przed upokorzeniem, złą opinią, przyszłością itp., lęk przed bliźnimi. Skrzywdzony może nie  uświadamiać sobie, że jego poczucie skrzywdzenia jest nieustannie utwierdzane i powiększane przez zbytnią wrażliwość na krzywdę, lęk przed cierpieniem jest więzieniem, izoluje człowieka od świata i ludzi – osoba skrzywdzona ogranicza swoje życie.
  • Pierwszym krokiem do wyzwolenia się z krzywdy jest dostrzeżenie swojego lęku i jak wpływa on na moje życie, na widzenie świata i obraz Boga, na stosunek do bliźnich, na wybory i decyzje.
  • Lęk jest pewną formą iluzji, zamyka bowiem człowieka we własnym świecie, izolując od ludzi, daje pozorne poczucie bezpieczeństwa. W więzieniu rzeczywiście można czuć się bezpiecznie, jednak ceną tego jest wegetacja życiowa. Potrzebne jest zdystansowanie się do lęku, najpierw trzeba jednak się dokładnie im przyjrzeć..
  • Niepokonane lęki osoby skrzywdzonej utrwalają subiektywne odczucie krzywdy i cierpienia Osoba skrzywdzona kierowana lękiem nie umie wejść w proces uzdrowienia, nie wierzy, że potrafi uporać się z kłębiącymi się uczuciami. „Kocioł” uczuciowy sprawia, że osoba skrzywdzona jest ciągle zestresowana, zmęczona, napięta psychicznie. Uzdrowienie zaczyna się od otwarcia bram więzienia stworzonego przez własne lęki. Pierwsze, nawet najmniejsze pokonanie lęku daje odczuć dysproporcje między odczuciami lęku a rzeczywistą krzywdą. Kiedy uczucia lęku, stresu i napięcia nie są przepracowane, domagają się uśmierzenia, stąd nierzadko staja się źródłem nałogów lub uzależnień psychicznych (pracoholizm, przejadanie się, chore ambicje). To daje chwilowe poczucie ulgi, jednak nie rozwiązuje problemu: podtrzymują lęk o siebie, utrwalają mechanizmy ucieczki przed odpowiedzialnością za własne życie.
  • Trzeba stawić czoła swoim uzależnieniom psychicznym. Trwanie w nałogach utrwala bowiem poczucie skrzywdzenia i osoba krzywdzona może stopniowo niezauważalnie przemienić się w krzywdziciela. Osoba skrzywdzona przez rodziców może krzywdzić własne dzieci
  • Uczucie skrzywdzenia może rodzić poczucie rozżalenia i gniewu, skierowane nie tylko do krzywdzicieli, ale czasem do przypadkowych osób. Łatwe przenoszenie stanu skrzywdzenia na innych najbardziej przeszkadza w uleczeniu przeszłości. Mechanizm przenoszenia krzywdy sprawia iż osoba staje się „kolekcjonerem” skrzywdzenia i kolekcjonerem krzywdzicieli. Drobne sytuacje konfliktowe w codziennym życiu mogą stać się powodem uznania kolejnych osób jako krzywdzicieli. Stare poczucie skrzywdzenia jest wtedy rozdzielane na osoby przypadkowe. Inni odsuwają się od takich osób, która czuje się wtedy kolejny raz skrzywdzona. Wyjściem z tego jest wejście w historię swojego skrzywdzenia, by podjąć próbę uleczenia zranień z przeszłości.
  • Kiedy wchodzi się w proces uzdrowienia, wszystkie uczucia uaktywniają się, są przeżywane boleśniej niż zwykle. Warto pamiętać o zmienności uczuć, co pozwala nabrać dystansu do własnych przeżyć. Jeżeli zraniona osoba była mało świadoma swojego zranienia, tym większe zdziwienie może budzić rodzący się w niej gniew, żal i ból. Te bolesne uczucia trzeba przemieniać w jedną wielka modlitwę. Akceptacja tych uczuć i cierpliwe trwanie w nich, szczere wypowiadanie ich przed Bogiem na modlitwie – to szkoła świadomości siebie, dialogu ze sobą i bliźnimi, dojrzałości.
  • Czasem może powstać pytanie, czy możliwe jest uleczenie wielkich zranień z dzieciństwa, uleczenie wielkich krzywd, czy możliwe jest pojednanie się z krzywdzicielem – odpowiedzią jest to, że Bóg może dokonać w człowieku wielkich rzeczy, o ile pozwolimy mu działać. Stopniowo uczucia żalu i gniewu mogą przekształcić się w uczucie bezradności i niemocy, które naprowadzają na szukanie Miłosierdzia Bożego, które jest najskuteczniejszym lekarstwem na zranienia. Miłosierny Bóg ogarnia bowiem swoim Miłosierdziem wszystkich – zarówno zranionych, jak i raniących – tą sama troską, tym samym przebaczeniem i Miłością.

Zapraszam na kolejne spotkanie 15-go maja.

 

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie w salce przy kościele będziemy mogli wysłuchać dalszych  rozważań o. Józefa Augustyna SJ w konferencji pt. „Ból krzywdy, radość przebaczania”.

W dniu 24 kwietnia odbyło się kolejne, tym razem świąteczne spotkanie członków WTM Sychar w Skierniewicach. W spotkaniu uczestniczyli: Agnieszka, Dorota, Kamila, Andrzej, Małgosia, Dorota, Asia, Grzegorz, Kasia z córką, Magda, i Sylwia, nie zabrakło również naszego opiekuna duchowego, księdza Grzegorza. Pozostając w duchu Wielkanocy, każdy z uczestników przyniósł coś smacznego do zjedzenia. Spotkanie rozpoczął ksiądz Grzegorz piękną modlitwą, dziękując Jezusowi za to, że chce nas uwalniać, wydobywać z naszych grobów przeróżnych trudności, słabości, grzechów. Podkreślił także, że Bóg zawsze, tak jak w Wieczerniku, staje pośrodku naszego życia, nigdy nie stoi z boku.

Ze względu na chorobę naszej liderki Ewy, spotkanie poprowadziła Agnieszka. Po krótkich ogłoszeniach i odczytaniu przez Magdę charyzmatu wspólnoty Sychar każdy z obecnych podzielił się swoim przeżywaniem Świąt Wielkiej Nocy. Większość obecnych spędziła je w otoczeniu rodziny.

Po dzieleniu Dorota, Sylwia i Asia złożyły świadectwo swojego przeżycia i owoców udziału w programie „12 kroków do pełni życia”, w którym miały możliwość uczestniczyć. Był to dla nich czas wielkiej łaski, każda z nich doświadczyła zmiany w swoim spojrzeniu na siebie, swoje życie i przede wszystkim odkryła,  jak cudownie Bóg działa właśnie przez trudności.

Powstała propozycja, aby podjąć  formację członków naszego ogniska. Konieczne jest jednak zastanowienie się, jaka powinna być tematyka spotkań formacyjnych, jakie są potrzeby członków wspólnoty.

W dniach 16-17 czerwca planowane są kolejne już rekolekcje naszego Ogniska w Miasteczku Krwi Chrystusa w Chrustach.

Jeśli ktoś jeszcze nie podjął decyzji jak spędzić wakacje i ma chęć spędzić wakacyjny tydzień z SYCHAREM – to są jeszcze miejsca na wakacje w Brennej w dniach 20-27 sierpnia. Można się zapisywać.

W czasie spotkania zastanawialiśmy się także nad problemem przebaczenia, na czym  ono tak naprawdę powinno polegać. Uczestnicy wyrazili chęć kontynuowania spotkań poświęconych tematowi przebaczenia, które odbywały się w pierwsze czwartki miesiąca, po modlitwie za rodziny.

W tym miesiącu o modlitwę w swojej intencji prosi Sylwia.

Następne spotkanie z modlitwą za rodziny odbędzie się 04 maja. Zapraszam.

 

Wyjątkowo na czwarty poniedziałek miesiąca, tj 24-go kwietnia, zapraszam  na kolejne – tym razem świąteczne – spotkanie w naszym ognisku. Spotykamy się o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9. Spotkanie oczywiście ma charakter otwarty – czekamy na każdego, kto będzie chciał spędzić z nami ten czas. Zachęcam, aby każdy z nas przygotował jakieś kulinaria; w tej sprawie można kontaktować się z Agnieszką (ag.szymanczak@gmail.com), która podjęła się koordynacji spotkania.

Ważne, abyśmy  spotkanie rozpoczęli, jak zwykle,  Eucharystią, która rozpocznie się  o godz. 18:00 w kościele  p.w.  św.  Stanisława B.M.

Już od dłuższego  czasu spotykamy się na modlitwie  w pierwszy czwartek miesiąca – również w  kwietniu spotkaliśmy się, aby wspólnie przeżywać Eucharystię, a po Mszy,  razem ze wspólnotą parafialną, modlić się  za rodziny przed Najświętszym Sakramentem. W modlitwie uczestniczyli: Agnieszka, Dorota, Sylwia, Andrzej.

UWAGA!

Nasze kolejne spotkanie odbędzie się wyjątkowo w czwarty poniedziałek kwietnia, czyli 24-go. Będzie to spotkanie świąteczne.

Kochani! 

Rozpoczynają się  dni Triduum Paschalnego. Życzę wszystkim, abyśmy przeżyli te dni jednocząc się ściśle z Chrystusem, cierpiącym – za grzechy nasze i naszych najbliższych – mękę poniżenia, odrzucenia i zdrady, niezrozumienia, pogardy,  fizycznego bólu. Bądźmy blisko Chrystusa,  by razem z Nim przejść do nowego życia podczas nadchodzących Świąt Zmartwychwstania,  Niech  Święta Wielkiejnocy będą dla nas  czasem radości ze zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią; zanieśmy tę radość naszym najbliższym, z którymi spotkamy się przy świątecznym stole, dzielmy się nią  duchowo z tymi, których przy nas  nie będzie. 

 

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie w salce przy kościele będziemy mogli wysłuchać  rozważań o. Józefa Augustyna SJ w konferencji pt. „Ból krzywdy, radość przebaczania”.

W sobotę uczestniczyliśmy w XII Skierniewickim Sympozjum Dar Życia. Sympozjum rozpoczęło się uroczystą   Mszą pod przewodnictwem JE Ks. Biskupa Wojciecha Osiala; osoby, które zdecydowały się na modlitwę za nienarodzone dzieci,  złożyły  podczas Mszy  przyrzeczenie przystąpienia do Duchowej Adopcji dziecka poczętego.

A dalej, już w kinoteatrze Polonez,  mogliśmy wysłuchać ciekawych prelekcji i wzruszających świadectw. Jako że przeżywamy czas Wielkiego Postu, w części muzycznej, utrzymanej w jazzowym stylu,  razem z zespołem El Camino „przeszliśmy” Drogę Krzyżową opartą na  rozważaniach bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego.

Zorganizowaliśmy też  stoisko naszej wspólnoty, przy którym dyżurowały: Dorota, Asia, Kamila, Sylwia, Agnieszka z Maksymilianem i Ewa, polecając nasze wydawnictwa i zachęcając do uczestniczenia w spotkaniach SYCHARU.

Dzięki przychylności ks. proboszcza  Parafii p.w. Matki Bożej Bolesnej w Nieborowie mogliśmy poprowadzić w piątek „sycharową” Drogę Krzyżową w tamtejszej parafii; rozważania czytali: Agnieszka, Bronia i Andrzej, w nabożeństwie uczestniczyły też: Grażyna i Ewa. Wzięliśmy też udział we Mszy, podczas której naukę rekolekcyjną wygłosił  opiekun duchowy naszej wspólnoty, ks. Grzegorz. A na zakończenie dnia miło spędziliśmy  czas na rozmowie z księżmi przy  wspólnym posiłku.

W sobotę, 01 kwietnia, odbędzie się w Skierniewicach XII Sympozjum Dar Życia  pod hasłem „Idźcie i głoście”. To coroczne wydarzenie jest pomnikiem i hołdem składanym św. Janowi Pawłowi II. Sympozjum rozpocznie się  o godz. 9:00 Mszą Św. pod przewodnictwem biskupa Wojciecha Osiala w kościele p.w. św Stanisława B.M. w Skierniewicach. Dalsza część, czyli spotkania i prelekcje zaproszonych gości (m.in. ks. biskupa W. Osiala, aktora Dariusza Kowalskiego, dziennikarki Agnieszki Porzezińskiej), odbędą się w kinoteatrze Polonez.

Podobnie jak   w latach ubiegłych   zaprezentujemy Skierniewickie Ognisko i sycharowskie materiały na własnym stoisku. Serdecznie zapraszam do udziału w tym wydarzeniu i do dyżurowania przy stoisku.  Program sympozjum można znaleźć pod adresem: http://www.skierniewickie.pl/wiadomosci/aktualnosci/XII_Sympozjum_Dar_zycia,8843.html

 

W piątek, 31 marca,  będziemy mieli okazję po raz drugi odwiedzić  parafię p.w. Matki Bożej Bolesnej w Nieborowie k/Skierniewic, gdzie na  zaproszenie  ks. proboszcza tamtejszej parafii poprowadzimy nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Podczas nabożeństwa  przeczytamy rozważania autorstwa członków SYCHARU: „Droga Krzyżowa Małżonków w Kryzysie – Dwoje ludzi jedna Droga Krzyżowa”.  Nabożeństwo Drogi Krzyżowej rozpocznie się o godz. 17:30, następnie o godz. 18:00, rozpocznie się Msza Św., podczas której będzie głosił rekolekcje ks. Grzegorz Gołąb, opiekun duchowy naszego ogniska.

Zapraszam do udziału we Mszy, jak i do włączenia się we  wspólną modlitwę  Drogi Krzyżowej.

W spotkaniu uczestniczyli: ks. Grzegorz, Agnieszka, Małgosia, Dorota, Dorota, Jadwiga, Małgosia, Ewa, Ania, Agnieszka.

Po Mszy przeszliśmy do  sali, gdzie po krótkiej modlitwie, wysłuchaliśmy kolejnej konferencji o. Józefa Augustyna SJ pt. „Ból Krzywdy, Radość Przebaczania”.

Poniżej kilka  mysli z tej konferencji

Sztuka stawiania czoła cierpieniu

  1. Nasza miłość do Boga i do ludzi sprawdza się w cierpieniu
  2. Dzisiejsza cywilizacja ucieka od cierpienia. Konsumpcyjny styl życia i związane z nim uzależnienia i nałogi wiążą się z próbą odrzucenia cierpienia. Im szybciej uciekamy od cierpienia – ono nas bardziej dogania. Od cierpienia nie da się uciec, można je jedynie chwilowo „odurzyć” lub ominąć. Trud życia i trud cierpienia można jedynie mądrze wycierpieć
  3. Cierpienie wiąże się z krzywdą. Boimy się zmierzyć z krzywdą z przeszłości, ponieważ nie chcemy przywoływać raz jeszcze cierpienia. Z obawy przed cierpieniem czasem ukrywamy krzywdy przed sobą i innymi, racjonalizujemy je i  To nie przynosi rozwiązania, może jedynie sprawić, że nierzadko człowiek skrzywdzony nieświadomie sam krzywdzi innych.
  4. Mądre podejście do cierpienia:
  • nie kalkulujemy w jaki sposób uniknąć cierpienia (mądrość ludzka)
  • uznać, że Bóg posłużył się „głupstwem Krzyża Jezusowego”, by zbawić człowieka (mądrość Boża)
  1. Pokusa radzenia sobie z cierpieniem – próba wymazania go z pamięci. Powstaje wówczas mur między przeszłością a teraźniejszością. Wtedy człowiek nie pamięta krzywd z przeszłości, dzięki temu nie cierpi na poziomie świadomości. Wtedy nawet  nie ma problemu w kontakcie z krzywdzicielem.  Gdy skrzywdzony wytworzył mur między przeszłością a teraźniejszością to  jest sytuacja bardzo trudna ale nie beznadziejna – w tej sytuacji pragnienie życia w prawdzie połączone z modlitwą o światło łaski może stać się źródłem cudu zburzenia muru między przeszłością a teraźniejszością.
  2. Gdy osoba skrzywdzona pamięta wszystkie wydarzenia i fakty, nawet te najbardziej drastyczne, atmosferę skrzywdzenia, ale nie doświadcza bólu. Patrzy na swoja bolesną przeszłość jak na film,  który jej nie dotyczy. Pamięta fakty, nie pamięta bólu. Wewnętrzne psychiczne „Zbicie” jest nieraz tak silne, że nie pozwala odczuwać bólu. Tu paradoks – z jednej strony osoby takie deklarują gotowość przebaczania bolesnych wydarzeń z przeszłości, z drugiej strony są bardzo drażliwe. Najmniejsze uwagi powodują w nich sprzeciw, gniew i złość. Osoby takie, nie doświadczając bólu skrzywdzenia z przeszłości, mogą nie być świadome tego że swoim  zachowaniem obecnie  ranią bliźnich. Problem u takich osób to skamieniała emocjonalność, czyli nieumiejętność odczuwania  niczego:  ani  cierpienia z powodu krzywd doznanych w przeszłości, ani też tego, że wyrządzają  krzywdę innym.   Jest to emocjonalność bardzo obolała, osoby takie głęboko cierpią. Tu potrzebna modlitwa wspomagana kierownictwem duchowym lub pracą z terapeutą. Wtedy może być obudzona do życia skamieniała, zdeptana, zbita emocjonalność osób głęboko skrzywdzonych. Osoby te powinny  pozwolić na to, by cierpienie w nie uderzyło, ważne jest przekonanie, że cierpienie z przeszłości nie musi determinować ich zachowania i postaw. Uzdrowienie w tym wypadku wymaga  dużo wysiłku i zgody na ból, może jednak przynieść głęboką wrażliwość emocjonalną, która daje możliwość współczucia i rozumienia ludzi cierpiących
  3. Pokusą w uzdrowieniu wewnętrznym może być próba sztucznego przyspieszenia całego procesu „leczenia”, chęć pójścia na skróty. Poczucie krzywdy jest bolesne, a proces uzdrowienia wymaga czasu i trudu, pomocy ludzkiej i Boskiej. Nie można namawiać do szybkiego przebaczenia i pojednania się z krzywdzicielem. Analogia do ran i kontuzji naszego ciała:
  • głęboka rana ciała goi się powoli, trzeba czekać, by sam organizm poradził zranieniem, podobnie rana w sferze emocjonalnej
  • po kontuzji nie można zbyt wcześnie wejść w aktywność fizyczną, gdyż może to doprowadzić do kalectwa –  podobnie w uzdrowieniu emocjonalnym.

W każdym procesie uzdrawiania fizycznego, emocjonalnego, duchowego ludzka wola musi się podporządkować pewnym procesom podległym procesom boskim, wpisanym w ogólnoludzkie prawa natury zależne jedynie od Boga. Ważne jest głębokie pragnienie wyjścia z „choroby”, jednak trzeba się podporządkować siłom wyższym. Za uleganie złudzeniu że skrzywdzenie zostało szybko i cudownie uleczone, płaci się nieraz wysoką cenę. Jest to nadwrażliwość na każdą niesprawiedliwość. Ciągłe opowiadanie o szybkim cudzie uzdrowienia jest to opowiadanie de facto o doznanych krzywdach. Głębokie uzdrowienie sprawia, że człowiek nie ma potrzeby wskazywania na bliźnich, którzy go skrzywdzili, ani na siebie samego jako przykładu cudu uzdrowienia.

  1. Są osoby, które nieraz nawet wobec niewielkiego skrzywdzenia koncentrują się na nim. Poprzez wyolbrzymianie cierpienia dramatyzują własna sytuację. Stale opowiadają o krzywdzie i cierpieniu. Jest to pewnego rodzaju celebrowanie własnego skrzywdzenia. Odczucie krzywdy i koncentracja na krzywdzicielu staje się obsesją. Są zwykle uważne, by nie ranić innych, lecz próba skupienia uwagi wszystkich ludzi  na własnym cierpieniu  sprawia że nie stają się niewrażliwe na cierpienie innych. Przekraczanie własnego cierpienia wymaga męstwa, które pomaga oderwać się od siebie i  własnego cierpienia, by skoncentrować się na cierpieniu innych. Relacje z innymi osobami cierpiącymi pomagają przekroczyć własne poczucie krzywdy i zdystansować się do niego.
  1. Dwa rodzaje cierpienia
  • Słuszne – jest konsekwencją naszego grzechu, z którego Chrystus pragnie nas uwolnić. To nie jest cierpienie w sensie krzyża w sensie ścisłym, krzyża,  który zsyła nam sam Jezus. Gdy cierpimy z powodu naszych grzechów, to Bóg zaprasza nas do nawrócenia. Potrzebne jest rozeznanie wewnętrzne: jaki jest związek doświadczanego cierpienia z grzechem.
  • Dopuszczone przez Boga (niezwiązane z naszym grzechem). Jezus cierpi krzywdę od ludzi, choć sam nic złego nie wyrządził. Krzywda która wyrządzają nam ludzie jest naszym prawdziwym krzyżem na podobieństwo krzyża Jezusa. Jest to wezwanie nie tyle do nawrócenia, co do zjednoczenia z Jezusem i naśladowania go w cierpieniu i krzyżu, do przyjęcia cierpienia by upodobnić się do Jezusa. Gdy ofiarujemy Jezusowi doznane krzywdy, On przyjmie je na siebie i  uczyni je  znakiem miłości Ojca do nas. Cierpienie przyjęte z Jezusem przez Jezusa i dla Jezusa staje się dla nas miejscem zbawienia, źródłem radości, pokoju i pocieszenia, jest drogą do pełni życia i zmartwychwstania. W ten sposób nasza więź z Chrystusem oczyszcza się i dojrzewa.

Po wysłuchaniu konferencji podzieliliśmy się refleksjami. Na koniec odmówiliśmy modlitwę o odrodzenie małżeństwa, a ksiądz udzielił nam błogosławieństwa.

Zapraszam na kolejne spotkanie w czwartek, 6-go kwietnia.

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 20-go marca o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9. Podczas spotkania wysłuchamy kolejnej konferencji o. Józefa Augustyna SJ pt. „Ból krzywdy, radość przebaczenia”.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

W piątek, 10-go marca,  mieliśmy okazję czynnie uczestniczyć w nabożeństwie Drogi Krzyżowej w parafii św. Stanisława w Skierniewicach. Nasze ognisko reprezentowali: Agnieszka, Asia, Ewa, Artur. Podczas nabożeństwa czytaliśmy  rozważania opracowane przez osoby ze   wspólnoty SYCHAR: „Droga Krzyżowa małżonków w kryzysie. Dwoje ludzi jedna Droga Krzyżowa”, mówiące o charyzmacie wspólnoty, o niesieniu  krzyża przez małżonków,  doświadczających cierpienia z powodu kryzysu.

 Z przebitego serca Pana Jezusa wypłynęły strumienie miłosierdzia – prosiliśmy Jezusa, aby również nasze rany stały się w nas  źródłem miłosierdzia i przebaczenia. Dziękowaliśmy Jezusowi za Jego obecność w naszych małżeństwach, za Jego pragnienie, by nam błogosławić, by nas uzdrawiać i obdarzać nowym życiem, abyśmy byli gotowi na czas zmartwychwstania naszego małżeństwa.

„…Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój..” (Ez.37,12).

Przypominam, że rozważania do sycharowej  Drogi Krzyżowej w wersji elektronicznej można znaleźć pod adresem:

http://sychar.org/modlitwa/sycharowska-droga-krzyzowa.pdf .

 

 

W sobotę 04 marca odbył się w Skierniewicach  IV Diecezjalny Dzień Kobiet, przebiegający pod hasłem „Jestem Kobietą – Lubię to –  Cała Piękna Jesteś”.

Kilka pań z naszej wspólnoty zdecydowało się wziąć udział w tej uroczystości: Agnieszka, Asia, Dorota, Ewa. Wysłuchałyśmy m.in. wykładu biblistki Marii Miduch, która podkreśliła, że my, kobiety, jesteśmy piękne i dobre, bo takimi stworzył nas Bóg i możemy z tą łaską współpracować. „O jaka piękna jesteś przyjaciółko moja” To mówi Bóg!

Była też  okazja do zaprezentowania SYCHARU: podczas przerwy „dyżurowałyśmy” przy naszym stoisku, informując zainteresowane panie o  wspólnocie i  polecając sycharowe  publikacje.

Na zakończenie w kościele św. Jakuba Apostoła odprawiona została Msza, której przewodniczył bp Andrzej F. Dziuba.

 

Odbyło się kolejne spotkanie naszej wspólnoty, w którym uczestniczyli: Dorota, Asia, Sylwia, Andrzej, Ewa, Kasia, Ania, Ewa, Agnieszka. Najpierw  uczestniczyliśmy we Mszy i – jak co miesiąc –  modliliśmy się  za rodziny. Następnie  przeszliśmy do salki, by wysłuchać fragmentu konferencji o. Józefa Augustyna SJ pt. „Ból krzywdy, radość przebaczania”.

A oto streszczenie rozważań o. Józefa Augustyna:

  • Każda krzywda jest pozbawieniem człowieka dóbr, które są mu potrzebne do godnego życia
  • Nieuleczona krzywda staje się źródłem krzywdzenia innych, człowiek krzywdzony staje się wtedy krzywdzicielem
  • Od zrozumienia istoty krzywdy i jej źródeł w dużym stopniu zależy dążenie do przebaczania i pojednania
  • Przyczyną krzywdzenia siebie nawzajem jest grzech pierworodny. Krzywda jest konsekwencją grzechu. Od czasu pierwotnego doświadczenia krzywdy żaden człowiek nie może uniknąć krzywdy: zarówno bycia krzywdzonym jak i krzywdzenia innych
  • Każdy grzech popełniony przeciw bliźniemu jest krzywdą
  • Człowiek żyjący w grzechu nie jest w stanie udźwignąć konsekwencji grzechu, dlatego swój ciężar usiłuje w sposób niesprawiedliwy przerzucić na innych – to jest istota krzywdy
  • Krzywdy jakie sobie ludzie wyrządzają nie wypływają bezpośrednio ze złej woli, z powodu jakiegoś okrucieństwa; bezpośrednią przyczyną zadawania sobie ran jest często nieporadność we wzajemnej komunikacji, lęk o siebie oraz lęk przed bólem; czasem cierpienie odbiera nam rozum – krzywdzimy swoich bliskich, nieraz naprawdę nie wiedząc, co czynimy
  • Wyrządzanie krzywdy jest przerzucaniem na innych cierpienia, którego sami nie umiemy i nie chcemy dźwigać
  • Cierpienie przerzucane na innych zwykle  wraca do krzywdziciela jak bumerang, nieraz ze zdwojona siłą
  • Chociaż w konkretnej sytuacji człowiek nie wie naprawdę, co robi, krzywdząc tych, których najbardziej kocha, nie znaczy to, że może czuć się zwolniony z odpowiedzialności za swoje czyny i słowa
  • Hołdowanie pożądaniom, lekceważenie zasad moralnych i życia duchowego, nałogi  stają się nierzadko prawdziwym źródłem ludzkiej krzywdy, człowiek nieodpowiedzialny za swoje życie każde niemal  cierpienie przerzuca na innych ponieważ nie umie pogodzić się ze swoim życiem; upokarzanie jest wyrazem poniżania siebie samego, wykorzystywanie innych jest owocem czucia się  wykorzystywanym, manipulowanie wolnością innych jest owocem podlegania manipulacji, stosowanie przemocy jest wyrazem własnej słabości
  • Człowiek który zaniedba swoje życie będzie nieświadomie krzywdził innych; deklaracja: ja tego nie chciałem zrobić, ja tego nie chciałem powiedzieć,  jest nieraz naiwnym bronieniem własnej nieodpowiedzialności
  • Aby człowiek skrzywdzony mógł pokonać poczucie krzywdy, powinien tego bardzo pragnąć, proces przebaczenia i pojednania wymaga odwagi, by wejść w doznane rany, wymaga też minimum bezinteresowności, która szuka życia w prawdzie i dojrzałości wewnętrznej, która szuka miłości, a nie tylko lepszego samopoczucia
  • Najskuteczniejszą motywacją do pokonania w sobie poczucia krzywdy jest miłość; kto naprawdę kocha potrafi wiele zrozumieć, wiele przyjąć i wiele wycierpieć i wiele wybaczyć, to miłość jest najmocniejszym argumentem na odpowiedź dlaczego mamy cierpieć i wybaczać, dlaczego jako pierwsi powinniśmy podać rękę, dlaczego powinniśmy przebaczać i jednać się z bliźnimi 77 razy, jak mówi Jezus
  • Jednak krzywdy nieraz są tak wielkie, że człowiek nie potrafi ich udźwignąć o własnych siłach, wielka krzywda może zniszczyć w drugim człowieku zaufanie i pragnienie miłości; jak można po ludzku wybaczyć znęcanie się, stosowanie przemocy, upokarzanie, manipulowanie, przemoc seksualną itp.? Zła, jakiego doznajemy, o ludzkich siłach nieraz nie da się udźwignąć
  • Granice przebaczenia wynikają z granic, jakie posiada sam człowiek, dlatego przebaczenie wymaga nie tylko ludzkiej pracy, ale i wielkiej łaski Boga
  • Zasadniczym motywem przebaczenia, obok ludzkiej miłości, może być doświadczenie miłości Boga jako Ojca, który kocha jednakowo wszystkie swoje dzieci i te skrzywdzone i krzywdzące
  • Znakiem tej miłości jest Jezus Chrystus, który ukochał nas jako grzeszników i jako krzywdzicieli  i oddał za nas swoje życie; Jego Miłość staje się ostateczną  odpowiedzią na pytanie, dlaczego mamy kochać tych, którzy nas skrzywdzili.

I na koniec o. Augustyn poleca  ćwiczenie:

Spośród sytuacji skrzywdzenia wybiorę tę, która dziś wydaje mi się najbardziej drastyczna, dramatyczna przedstawię sobie tę sytuację, powoli przypatrując się poszczególnym obrazom i scenom; jakie odczucia budzą we mnie te wspomnienia, czy często wracam do tego doświadczenia z przeszłości, czy ta sytuacja staje się tematem modlitwy, mojego spotkania z Bogiem, jak rozmawiam z Bogiem o mojej krzywdzie?

Takie  oto treści pobudziły nas do refleksji nad doznaną krzywdą i  potrzebie  przebaczania.

A kolejne spotkanie  odbędzie się  20 marca, na które już dziś serdecznie zapraszam.

Jutro, tj dn. 04 marca w Centrum Konferencyjno-Rozrywkowym „Maraton” odbędzie się IV Diecezjalny Dzień Kobiet.  Początek o godz. 9:30. Program zapowiada się ciekawie, wiec serdecznie zapraszam do udziału, tym bardziej, że będziemy mieli okazję zaprezentować SYCHAR na naszym stoisku.

Ze szczegółowym programem uroczystości można zapoznać sie pod adresem: http://apostolinki.pl/index.php/2017/02/24/iv-diecezjalny-dzien-kobiet-skierniewice/  

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Ponieważ wchodzimy już w czas Wielkiego Postu , proponuję, abyśmy po modlitwie wsłuchali się w rozważania o. Józefa Augustyna SJ na temat naszego cierpienia z powodu doznanej krzywdy.   Któż z nas nie doświadczył bólu krzywdy z powodu niesprawiedliwego potraktowania? Krzywda nie musi nas jednak niszczyć. Traci ona swoją destrukcyjną moc, jeżeli wraz z Jezusem ofiarujemy ją Ojcu. O tym m.in. mówi o Augustyn w konferencji pt. „Ból krzywdy, radość przebaczania”. Zapraszam do jej wysłuchania. Spotkamy się w salce na górze przy kościele.

W spotkaniu uczestniczyli: ks. Grzegorz, Kasia, Andrzej, Dorota, Sylwia, Agnieszka, Dorota, Asia, Kamila, Małgosia, Grzegorz, Małgosia, Bronia, Ewa, Marcin.

Ponieważ razem z Agnieszką  uczestniczyłyśmy tydzień temu w spotkaniu liderów i moderatorów w Nysie, na wstępie  zdałyśmy krótką relację  z przebiegu spotkania.

Temat na dzisiejsze  spotkanie przygotowała Dorota; zaproponowała, abyśmy podjęli refleksję nad  fragmentem  Pisma Św. z Księgi Powtórzonego Prawa:

” Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście. Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść. Ale jeśli swe serce odwrócisz, nie usłuchasz, zbłądzisz i będziesz oddawał pokłon obcym bogom, służąc im – oświadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, którą idziecie posiąść, po przejściu Jordanu. Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładąc przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo,  miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego; bo tu jest twoje życie i długie trwanie twego pobytu na ziemi, którą Pan poprzysiągł dać przodkom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi”.

Oto niektóre nasze  myśli: stajemy codziennie przed  wyborami,  nawet w najdrobniejszych sprawach. Często błądzimy, gubimy drogę, ale nawet jeśli podejmiemy złą decyzję, nie musimy w niej trwać, możemy wybierać na nowo. Nie tyle ważne jest to, że grzeszymy, ale to, że się podnosimy z grzechu. Mimo iż wiemy, że to Bóg powinien być na pierwszym miejscu w naszym życiu,  to wybory wcale nie są łatwe, czasem kosztują nas wiele wysiłku i wewnętrznego zmagania. Jeśli wybieramy Boga, wszystko nabiera innego znaczenia, inaczej patrzymy na otaczające nas osoby i na różne sytuacje.  Aby rozeznać drogę, potrzebna jest  modlitwa i czytanie Pisma Świętego. Wielu z nas zauważyło, że to dzięki kryzysowi w małżeństwie zaczęliśmy szukać i wybierać Boga.

Wczoraj uczestniczyliśmy we Mszy w parafii w Bolimowie. To dzięki inicjatywie Magdy ksiądz proboszcz zaprosił nas, abyśmy złożyli świadectwo i przedstawili naszą wspólnotę. Zebrała się spora grupka sycharków: Agnieszka, Ewa, Sylwia, Magda, Bronia, Ewa, Kamila przyjechała z mamą i synem.   Po Mszy  Magda zaprosiła nas do swojego przytulnego mieszkania. Grzejąc się przy kominku, oglądaliśmy stare fotografie, delektowaliśmy się pysznym tortem i cieszyliśmy się  mile spędzonym czasem – pełna energii i humoru gospodyni  wspaniale nas ugościła.

W tym miesiącu o modlitwę poprosiła Sylwia.

Zapraszam na kolejne spotkanie, które odbędzie się w czwartek, 2-go marca.

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 20-go lutego  o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Natomiast na niedzielę, 19-go lutego, zostaliśmy zaproszeni przez księdza proboszcza do parafii w Bolimowie, by podczas Mszy o godz. 10:00 złożyć świadectwo i  przedstawić  naszą wspólnotę. Proszę Was o modlitewne wsparcie, a na  niedzielę zapraszam do Bolimowa, byśmy razem mogli uczestniczyć w Eucharystii.

W kolejnym spotkaniu uczestniczyli: Agnieszka, Andrzej, Asia, Dorota, Małgosia, Dorota.

Po Mszy razem ze wspólnotą parafialną modliliśmy się za rodziny przed Najświętszym Sakramentem, a potem odbyło się spotkanie w salce przy kościele.

Serdecznie zapraszam na następne spotkanie, które odbędzie się w  poniedziałek, 20-go lutego.

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie  zapraszam na rozmowy przy herbacie w salce przy kościele.

Odbyło się kolejne spotkanie skierniewickiego ogniska, w którym uczestniczyli: Agnieszka, Małgosia, Kasia, Agnieszka, Małgosia, Dorota, Kamila, Asia,  Ewa, Andrzej.

Spotkanie przebiegło pod znakiem podsumowań; dzieliliśmy się tym, co było najważniejsze dla każdego z nas w minionym roku, a także  przypomnieliśmy sobie najważniejsze  wydarzenia z życia naszego ogniska:

Chyba największym przedsięwzięciem był   udział w nagraniu audycji w radio Victoria. Włożyliśmy sporo wysiłku w przygotowanie konspektu dziesięciu audycji, w których dzieliliśmy się doświadczeniem: co daje nam wspólnota i jakich cudów za pośrednictwem wspólnoty dokonuje  Pan Jezus w naszym życiu.   Załączam ponownie link do audycji:  https://archive.org/details/04Audycja29052016).

Od 2016 roku spotykamy się dodatkowo w pierwszy czwartek miesiąca, włączając się w kościele św. Stanisława B.M. w modlitwę za rodziny przed Najświętszym Sakramentem.

Uczestniczyliśmy też w modlitwie i w czuwaniu nocnym w kościele św. Stanisława podczas peregrynacji kopii obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej.

Wzięliśmy udział  w XI Sympozjum Dar Życia w kinoteatrze Polonez – dyżurowaliśmy przy  stoisku SYCHARU.

Przedstawiciele naszego ogniska uczestniczyli w ogólnopolskich rekolekcjach SYCHARU w Porszewicach, Ożarowie Mazowieckim, Nysie i Zduńskiej Woli.

Przekazaliśmy plakaty, ulotki i broszury SYCHARU do jedenastu parafii w Skierniewicach i z okolic Skierniewic. Zaowocowało to zaproszeniem do zaprezentowania  naszej wspólnoty w trzech parafiach. W odpowiedzi na zaproszenie składaliśmy już  świadectwa w styczniu w  Nieborowie i Bobrownikach, jesteśmy też zaproszeni do Bolimowa na 19-go lutego.

I….. po raz pierwszy bawiliśmy się wspólnie w sylwestrowy wieczór.

Myślę, że początek roku jest dobrym czasem, by nie tylko spojrzeć wstecz na miniony rok, ale też by podziękować za wszystkie zdarzenia –  te dobre, a także te trudne i bolesne –  przede wszystkim Panu Bogu,  który każdego z nas do tej wspólnoty powołał i poprzez trudy małżeńskiego życia pragnie doprowadzić nas do świętości.   Również ze swojej strony jeszcze raz dziękuję – a dziękowałam już podczas spotkania – wszystkim osobom, które w jakikolwiek sposób zaangażowały się w powyższe działania z własnej inicjatywy lub odpowiadając na moją prośbę. Nie wymieniam imion, bo chyba nie ma osoby, która  nie dołożyłaby swojej cegiełki w budowanie naszej wspólnoty. Szczególne podziękowania kieruję do księdza Grzegorza, który czuwa nad nami duchowo, wspiera modlitwą i mądrą radą. Bóg zapłać.

A już dziś zapraszam na kolejne modlitewne spotkanie przed Najświętszym Sakramentem 2-go lutego.

 

Zapraszam  na kolejne spotkanie naszego ogniska, które odbędzie się dn. 16-go stycznia  o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w. św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

W pierwszym tegorocznym spotkaniu uczestniczyli Agnieszka, Kasia, Andrzej, Ewa. Modliliśmy się za rodziny przed Najświętszym Sakramentem, dzieliliśmy się opłatkiem z księdzem Grzegorzem i wszystkimi osobami uczestniczącymi w modlitwie. Potem przeszliśmy do salki na gorącą herbatę, gdzie m.in. dzieliliśmy się wrażeniami z sylwestrowej nocy, a także zastanawialiśmy się nad naszymi możliwościami i   formą pomocy w ratowaniu małżeństw.

Następne spotkanie odbędzie się w  poniedziałek, 16-go stycznia. Serdecznie zapraszam.

Zapraszam w czwartek na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie  zapraszam na rozmowy przy herbacie w salce przy kościele.

W dniu 19-go grudnia odbyło się wigilijne spotkanie skierniewickiej wspólnoty SYCHAR. W spotkaniu uczestniczyli: ks. Grzegorz, Asia, Małgosia, Agata, Marcin, Andrzej, Agnieszka, Kamila, Ewa, Kasia, Agnieszka, Grażyna, Magda, Bronia, Małgosia, Michał, Czesia, Artur, Sylwia, Dorota.

Rozpoczęliśmy uczestnictwem we Mszy, podczas której włączyliśmy się w posługę: Dorota i Agnieszka odczytały pierwsze czytanie i modlitwę wiernych, natomiast Asia pięknie zaśpiewała psalm. Po Mszy przeszliśmy do sali, gdzie Ksiądz  Grzegorz skierował do nas słowa nawiązujące do  nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia; ksiądz zwrócił m.in.  uwagę na bogatą symbolikę Świąt, na potrzebę nawiązywania relacji z drugim człowiekiem, wyrażającej się w najprostszych nawet gestach oraz przypomniał, że   na wszystkie nasze braki, smutki, pretensje i żale odpowiedzią jest Jezus. Potem był czas na dzielenie  się opłatkiem, śpiewanie  kolęd oraz rozmowy  i smakowanie przygotowanych potraw.

Zakończyliśmy spotkanie wspólnym odczytaniem Aktu oddania się  wspólnoty SYCHAR pod panowanie Jezusa Chrystusa.

O modlitwę w tym miesiącu poprosiła Kasia.

Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy zaangażowali się w przygotowanie i organizację tego wigilijnego spotkania i wszystkim uczestnikom za stworzenie „rodzinnej”, ciepłej atmosfery.

Następne spotkanie, połączone z modlitwą za rodziny, odbędzie się już w przyszłym roku, w czwartek, 5-go stycznia.

 

W tym radosnym czasie oczekiwania na przyjście naszego Pana i Zbawiciela przypadł  termin kolejnego spotkania skierniewickiego ogniska; tym razem będzie to spotkanie wigilijne.  Myślę, że wielu z nas oczekuje również i na ten wieczór, pragnąc przeżyć go we wspólnocie.

Tak więc spotykamy się 19-go grudnia. Rozpoczynamy Mszą o godz. 18-tej, następnie przechodzimy do siedziby Civitas Christiana przy ul. Reymonta 9 (zachęcam do tego, aby każdy przyniósł jakiś smakołyk na nasz wigilijny stół).

Oczywiście, jak wszystkie inne, tak i to spotkanie jest otwarte dla każdego; z radością powitamy także nowe  osoby, które  w ten szczególny dzień zechcą przyłączyć się do naszej grupy,  by przy współpracy z Jezusem Chrystusem  podjąć trud  uzdrawiania małżeńskich relacji.

Serdecznie wszystkich zapraszam.

 

W spotkaniu uczestniczyli: Asia, Agnieszka, Dorota, Ewa, Małgosia, Andrzej. Rozpoczęliśmy  Mszą i modlitwą za rodziny, by następnie przejść do przytulnej  salki przy kościele, gdzie kontynuowaliśmy spotkanie. Dzieliliśmy się wrażeniami z przebytych rekolekcji w Zduńskiej Woli,  wspomnieniami z przeszłości i doświadczeniami z  naszej drogi wiary.

Kolejne spotkanie – wigilijne! odbędzie się 19-go grudnia.

Zapraszam na kolejne  modlitewne czwartkowe  spotkanie skierniewickiego ogniska.

Zaczniemy  o godz. 18:00  Mszą Św. w kościele Św. Stanisława B.M., a potem włączymy się w  modlitwę za rodziny prowadzoną przed Najświętszym Sakramentem przez grupę modlitewną BETANIA. Podejmowana modlitwa określana jest jako Święta Godzina. Ma ona wynagrodzić Najświętszemu Sercu Pana Jezusa brak miłości i modlitwy w naszych rodzinach. Praktykowanie Świętej Godziny zalecił Pan Jezus w objawieniach Św. Małgorzacie Alacoque.

Intencja: Panie Jezu Chryste przyjmij tę Świętą Godzinę jako wynagrodzenie Twemu sercu za brak miłości i modlitwy w rodzinach. Błagamy o łaskę otwartości na Twoją obecność w domach. Zawierzamy Twemu sercu nasze własne rodziny.

Przebieg modlitwy:

  • akt wiary,
  • czytanie duchowe,
  • cząstka różańca świętego,
  • litania do Św. Józefa patrona rodzin,
  • koronka do Miłosierdzia Bożego,
  • wewnętrzna adoracja,
  • Apel Jasnogórski.

Po modlitwie  zapraszam na rozmowy przy herbacie w salce przy kościele.

W poniedziałek 21 listopada  odbyło się kolejne spotkanie Wspólnoty Trudnych Małżeństw SYCHAR w Skierniewicach, w którym uczestniczyli: ks. Grzegorz, Dorota, Bronia, Grzegorz, Agnieszka, Kasia, Asia, Ania, Andrzej, Ewa, Kamila, Michał i Małgorzata. Rozpoczęliśmy Mszą, podczas której modliliśmy się za nasze małżeństwa, a następnie przeszliśmy do sali Civitas Christiana, by kontynuować spotkanie.

Nawiązaliśmy do tematu ogólnopolskich rekolekcji,  głoszonych przez ks. Prof. Tadeusza Guza w dn. 21-23 października w Ożarowie Mazowieckim; temat rekolekcji to: „Małżeństwo jako wspólnota ducha”. W rekolekcjach tych uczestniczyły trzy osoby z naszej wspólnoty (Dorota, Sylwia Ewa).  Dzięki Andrzejowi, który z łatwością porusza się w świecie elektroniki i w podjął się obsługi sprzętu medialnego, mogliśmy podczas naszego spotkania obejrzeć na dużym ekranie  i wysłuchać fragmentu nauk rekolekcyjnych pt. „Wasze małżeństwo trwa”, który posłużył nam jako inspiracja do refleksji nad usłyszanym słowem o nierozerwalności małżeństwa.

Oto link do powyższego fragmentu: https://www.youtube.com/watch?v=4uNkA5xb8rs

Zachęcam także do zapoznania się z całością wygłoszonych nauk księdza profesora, które dostępne są na ogólnopolskiej stronie naszej wspólnoty.

W tym miesiącu o modlitwę poprosiła Kamila.

Kolejne spotkanie odbędzie się w czwartek 01 grudnia.

 

Kochani,

Zbliża się trzeci poniedziałek miesiąca. Zapraszam więc na kolejne spotkanie naszego ogniska , które odbędzie się dn. 21-go listopada  o godzinie 19:00 w Skierniewicach w siedzibie Civitas Cristiana, ul. Reymonta 9.

Przed spotkaniem modlimy się podczas Mszy  o godz. 18:00 w Kościele  p.w.  Św.  Stanisława B.M.

Nasze spotkania mają charakter otwarty. Zapraszam te osoby, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje małżeńskie

Czwartek był dniem nawiedzenia kopii jasnogórskiego obrazu Najświętszej Maryi Panny  w kościele Św. Stanisława B.M. Nasze spotkanie modlitewne miało więc wyjątkowy przebieg. Mogliśmy bowiem uczestniczyć w uroczystościach powitania obrazu, a po Mszy  razem z grupą Betania i  ze wspólnotą parafialną włączyliśmy  się w modlitwę za rodziny.

Mieliśmy także, jako wspólnota, „swój”  czas podczas nocnego, a raczej porannego już czuwania przed ikoną Matki Bożej; bardzo dziękuję Agnieszce, Sylwii, Kasi, Andrzejowi, Dorocie, Asi i Arturowi, którzy mimo zawodowych obowiązków zrezygnowali rano w piątek z kilku godzin snu, by  przed wizerunkiem Maryi prosić ją o wstawiennictwo u Syna dla naszych małżeństw, rodzin i dla nas samych. Modliliśmy się wprawdzie indywidualnie, ale ze świadomością obecności wspólnoty.

Bardzo dziękuję też wszystkim, którzy uczestniczyli w czwartkowych uroczystościach i modlitwie za rodziny.

A nasze poniedziałkowe spotkanie już wkrótce: 21-go listopada. Serdecznie zapraszam.

 

Kronika