Parafia

Ognisko funkcjonuje przy parafii św. Stanisława B.M. Duszpasterzem wspólnoty jest Ks. Grzegorz Gołąb. Zapraszamy na spotkania:
w trzeci poniedziałek miesiąca, o godz. 18:00 Msza, o godz. 19:00 spotkanie w siedzibie Civitas Christiana, ul Reymonta 9 (naprzeciwko Galerii Dekada) oraz w pierwszy czwartek miesiąca, o godz. 18:00 Msza, po Mszy modlitwa za rodziny przed Najświętszym Sakramentem, po modlitwie spotkanie w salce na górze przy kościele.
Parafia Św. Stanisława Biskupa i Męczennika >>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

 W dniach 16 -17 czerwca 2017 roku w Miasteczku Krwi Chrystusa w Rawie Mazowieckiej odbyły się kolejne, czwarte z kolei,  rekolekcje organizowane przez nasze skierniewickie ognisko. Miały one charakter otwarty, a szczególnie dedykowane były wszystkim osobom borykającym się z problemami małżeńskimi.

Rekolekcje poprowadził jak zawsze opiekun duchowy wspólnoty SYCHAR w Skierniewicach, ksiądz Grzegorz Gołąb, a przebiegały one pod hasłem „Pan to uczynił”( PS 22, 32).

W rekolekcjach wzięło udział 10 osób – Ewa, Andrzej, Dorota, Sylwia, Ania, Basia,  Agnieszka i Asia ze Skierniewic, a także Czesia i Agata z Rawy Mazowieckiej.

Głównym tematem rekolekcji była modlitwa. Rozważaliśmy czytania z dnia z Drugiego Listu do Koryntian : 2 Kor 4, 7-15 i 2 Kor 5, 14 – 21, a także  tekst „Modlitwy całkowitej” księdza Wojciecha Danielskiego.

Ksiądz Grzegorz porównał modlitwę do oddechu duszy. Modlitwa jest życiem, wdechem i wydechem, powinna być czymś tak naturalnym jak oddech – jeżeli jej nie ma, umiera część mnie. Modlitwa jest tym, co mnie otacza, ale także przestrzenią  we mnie (jestem w celi Twojego serca – powiedział Jezus do siostry Faustyny). Wdychamy to, co zewnętrzne, nasze najbliższe otoczenie, a wydychamy to, co pochodzi ode mnie, z mojego wnętrza.  Modlitwa to rozłożenie przed Bogiem swojego życia, to stanięcie przed nim. Modlitwa powinna być  powierzeniem się Bogu – jeżeli powierzam się Bogu, daję mu siebie w 100 %, to znaczy, że uznaję Go za mojego Pana i Zbawiciela. Przy Nim mogę czuć się bezpiecznie – wiem, że to jest moje miejsce, niczego nie muszę udawać, ukrywać się przed Nim z powodu moich grzechów, słabości.

Ksiądz Grzegorz mówił też o różnych rodzajach modlitwy. Często, kiedy przeżywamy jakieś trudności, w naszym życiu dzieje się po ludzku źle, modlitwa  może przybrać formę skargi, lamentacji – wtedy wypowiadamy przed Bogiem nasze cierpienie, ból, czasem toczymy z Nim dyskusję. Skarga nie pomniejsza Boga, ale stawia Mu pytania, na które człowiek nie znajduje odpowiedzi. Nie powinno to być jednak narzekanie – bo to ostatecznie pycha – uważanie, że mi się coś należy. Ze skargi często przechodzimy do prośby, pokazujemy Bogu swoje niemoce, jak dziecko przed kochającym Ojcem – nie stosujmy przy tym szantażu, nie każmy Mu się tłumaczyć, nie próbujmy narzucać swoich pomysłów na nasze życie. Konsekwencją modlitwy prośby powinno być dziękczynienie za Miłość Boga do mnie, za to, że On jest, zstępuje do moich słabości.

Szczególną formą modlitwy jest uwielbienie – przebywanie w Chwale Bożej, zjednoczenie z Bogiem, bycie przy Nim .

W czasie rekolekcji dzieliliśmy się swoim doświadczeniem modlitwy, jak się modlimy, jak modlitwa działa w naszym życiu. Wiele osób mówiło o modlitwie różańcem, Koronką do Miłosierdzia Bożego, brewiarzem, czytaniu Pisma Świętego. Dużą rolę dla wielu osób odgrywa modlitwa spontaniczna, swobodna, dialog z Bogiem, zwracanie się do Niego w różnych chwilach dnia.  Ksiądz podzielił się swoim doświadczeniem modlitwy jako świadomości, że Bóg jest najważniejszy, że z Nim trzeba zaczynać i kończyć każdy dzień. Modlitwa to także otwarcie się  na relację z drugim człowiekiem.

Pięknym świadectwem doświadczenia mocy modlitwy podzieliła się z nami  Dorota – dzięki, jak określiła „morzu modlitwy”, które popłynęło za nią i jej umierającego męża, otrzymała niesamowitą siłę, by zmienić swoją postawę do tej sytuacji, przygotować się na jego odejście, przyjąć wolę Boga i zaufać Mu.

W czasie rekolekcji nie tylko rozważaliśmy temat modlitwy, ale także czynnie w niej uczestniczyliśmy. Rozpoczęliśmy nasze skupienie od Koronki do Miłosierdzia Bożego, razem z siostrami zakonnymi uczestniczyliśmy w nabożeństwie ku czci Chrystusa (Dróżki), a także we Mszy Świętej z indywidualnym błogosławieństwem relikwiami Krwi Chrystusa.

Na zakończenie dzieliliśmy się naszym przeżywaniem rekolekcji. Był to dobry czas, dany nam przez Boga, czas napełnienia pokojem i radością, powierzania siebie Bogu. Wybrzmiało pragnienie częstszej modlitwy,  umierania dla siebie, aby stać się nowym człowiekiem, potrzeby rozeznawania woli Bożej (nie brać na siebie zbyt wiele, ale pytać,  gdzie On mnie chce posłać ).  Odkryliśmy, że modlitwa nie musi być schematem, że każdy z nas może inaczej ją przeżywać, że jeśli karmimy się dobrem, to nim odpowiadamy. Modlitwa uczy więcej słuchać, a mniej mówić.

Poprzez wyciszenie, wspólną modlitwę, dzielenie się doświadczeniem modlitwy i własnymi przeżyciami, mogliśmy  lepiej  poznać się, pogłębić relacje  i przybliżyć się nawzajem  do siebie. Każdy z nas został obdarowany, wracaliśmy z rekolekcji napełnieni radością z obecności Boga w naszym życiu i  wspólnego bycia ze sobą, a także wzbogaceni o przepis Ani na przepyszne bułeczki drożdżowe.

Z całego serca dziękuję Księdzu Grzegorzowi za przedstawienie tematu rekolekcji i przygotowanie nas do pogłębionej refleksji  nad istotą modlitwy. Szczególnie dziękuję Agnieszce, Dorocie i Agacie, które ogarnęły całość: podjęły się przygotowania miejsca, posiłków, rozdzielenia zadań i czuwały nad sprawnym przebiegu rekolekcji. Wszystkim uczestnikom dziękuję za udział w naszym dwudniowym modlitewnym spotkaniu oraz za włączanie się w miarę potrzeb w   posługę już   na miejscu, w Miasteczku Krwi Chrystusa.

UWAGA! Ksiądz Grzegorz przy pożegnaniu zachęcił nas do zorganizowania kolejnych ogniskowych rekolekcji w przyszłym roku w podobnym terminie, tzn. w piątek i sobotę po uroczystości Bożego Ciała. A więc miejmy na uwadze ten termin i…. do zobaczenia za rok w Miasteczku Krwi Chrystusa. Chwała Panu!

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Kronika