Parafia

Ognisko funkcjonuje przy parafii św. Stanisława B.M. Duszpasterzem wspólnoty jest Ks. Grzegorz Gołąb. Zapraszamy na spotkania:
w trzeci poniedziałek miesiąca, o godz. 18:00 Msza, o godz. 19:00 spotkanie w siedzibie Civitas Christiana, ul Reymonta 9 (naprzeciwko Galerii Dekada) oraz w pierwszy czwartek miesiąca, o godz. 18:00 Msza, po Mszy modlitwa za rodziny przed Najświętszym Sakramentem, po modlitwie spotkanie w salce na górze przy kościele.
Parafia Św. Stanisława Biskupa i Męczennika >>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

                Nasze lipcowe spotkanie miało bardzo owocny przebieg – pomimo wakacji – sezonu urlopowego uczestniczyło w nim aż 14 osób – Ewa, Andrzej, Grażyna, Bronia, Kamila, Małgosia, Agnieszka, Dorota, Ania, Agnieszka, Jarek, Dorota, Sylwia i Asia.

Po Mszy Świętej zgromadziliśmy się w salce na górze – pomimo obaw zmieściliśmy się tam wszyscy, dla nikogo nie zabrakło miejsca do siedzenia :). W dodatku Grażyna przywiozła przepyszne ciasto drożdżowe, więc czuliśmy się jak w domu.

Spotkanie rozpoczęliśmy jak zawsze od modlitwy, którą poprowadziła Dorotka.

                Ewa podziękowała Broni za zorganizowanie dla chętnych z naszej wspólnoty pielgrzymki go Gietrzwałdu, miejsca jedynych w Polsce uznanych objawień maryjnych.

                Ze względu na obecność nowych osób i gwoli przypomnienia Sycharkom – weteranom odczytano charyzmat naszej wspólnoty. Agnieszka  zachęcała do zapisywania sie do newslettera, by dostawać najświeższe informacje na temat rekolekcji, wyjazdów wakacyjnych i innych przedsięwzięć dedykowanych Sycharowiczom.

                Ewa podkreśliła, że wspólnota Sychar jest grupą samopomocową, a naszym głównym zadaniem ma być praca nad sobą we współpracy z Panem Bogiem i oczywiście trwanie w wierności małżeńskiej.

                Po krótkim przedstawieniu się wszystkich obecnych Ewa przedstawiła główny temat spotkania – „Pięć języków przepraszania”.

                Bardzo często wyobrażamy sobie, że małżeństwo powinno być idealne, bez konfliktów, kłótni, trudności. Jednak doświadczenie uczy  nas czegoś innego,  trzeba nam więc zacząć patrzeć na życie realnie. Jak powiedział ks. Piotr Pawlukiewicz „Wygrywają Ci, którzy idą przez zycie z poczuciem realizmu”.

                Nie umiemy przepraszać, a powinniśmy. Bardzo często to my czujemy sie skrzywdzeni, oczekujemy przeprosin, łatwo nam wskazywać palcem. Bardzo mądrą myśl wypowiedział Josif Brodski ” Ze wszystkich części ciała najbardziej trzeba czuwać nad palcem wskazującym, bo lubi wytykać winy”. I inna myśl: „Jesteśmy zawodowymi okulistami – chcemy wyciągać drzazgi z oczu innych, ale nie potrafimy, bo przeszkadza nam belka we własnym oku”.

                Bez aktu przeproszenia często eskaluje w nas złość, co może przerodzić się w agresję, przemoc –  niepostrzeżenie z osoby skrzywdzonej możemy przerodzić się w krzywdziciela.

                Według ks. Pawlukiewicza słowo „przepraszam” w relacjach powinno padać częściej nawet niż słowo „kocham”, bo jeżeli przepraszam, to znaczy, że kocham. W budowaniu miłości ważna jest nie racja,  ale relacja, przepraszanie często od nas wymaga pokory.

Wysłuchaliśmy  dwóch  krótkich wykładów księdza Pawła Hrynczyszyna z Kanady (strona internetowa – 2ryby.pl) na temat przepraszania – przedstawił on 5 języków przepraszania (za G. Chapman):

  1. Wyrażanie żalu (język emocjonalny) – uruchomienie w sobie uczuć: wstydu. bólu z powodu danej sytuacji, praca serca i umysłu – rozum musi zrozumieć, serce odczuć, wypowiedzieć, za co przepraszam: „wiem, że Ciebie zraniłem tym, że….”, „żałuję, że …”, „wiem, żę Ciebie boli to…”
  2. Przyjęcie odpowiedzialności – uznaję swoją winę, przyznaję się do błędu: „Źle zrobiłam, przepraszam…”, „Popełniłam błąd, przepraszam…”, „Nie miałem racji, przepraszam….”
  3. Zadośćuczynienie – pokazuję, że chcę naprawić sytuację, szkodę, oddać to, co zniszczyłem – nie tylko rzecz materialną, ale np. godność ,szacunek. Odwołuję raniące słowa: „Wiem ,że zapomniałem o …”, „Jak mogę to naprawić…”, „Chcę naprawić swoją winę, co mogę zrobić, żeby odbudować naszą relację…”
  4. Skrucha, wyrażenie gotowości zmiany swojego zachowania – mam plan, by moje złe zachowanie nie powtórzyło się – plan naprawczy i wprowadzanie go wżycie, decyzja, by nie powtarzać danego czynu w przyszłości: „Wiem, że nie byłam z Tobą szczera, nie chcę tego powtarzać, co mogę zrobić, by odbudować Twoje zaufanie do mnie”
  5. Prośba o wybaczenie – trudne – przyszłość relacji zależy od drugiej osoby – przebaczy lub nie, składam przyszłość relacji w ręce drugiej osoby. Dla niektórych osób prośba o przebaczenie może wiązać się z lękiem: przed utratą kontroli, odrzuceniem, porażką

                Po wysłuchaniu tematu mogliśmy podzielić się swoim doświadczeniem przepraszania. To, że jest to trudne, wybrzmiało chyba w wypowiedziach każdego z nas. Wymienialiśmy się  doświadczeniami z dzieciństwa – w wielu domach nie było zwyczaju przepraszania, brakowało tego pozytywnego wzorca. Zwrócono uwagę na różnice w sposobie przepraszania kobiety i mężczyzny i nieporozumienia, które wynikają z odmiennych oczekiwań i potrzeb osób odmiennej płci, a przede wszystkim z niewłaściwej komunikacji.  Często łatwość przepraszania zależy od sytuacji i osoby, którą mamy przeprosić – niektórym łatwiej przepraszać osoby bliskie, innym obce.

                Wybrzmiało także, że aby umieć przeprosić drugą osobę, muszę najpierw umieć przebaczyć sobie – im dłużej chodzę z poczuciem winy, tym trudniej mi potem przeprosić.

                W przeprosinach ważny jest konkret – trzeba wiedzieć, za co chcę przeprosić i za co przeprosin oczekuję. Za słowami zaś powinien iść czyn. Cały czas trzeba też nad sobą pracować, oczywiście we współpracy z Bożą Łaską – bo „Bez Niego nic nie możemy”.

                Przedstawiony przez Ewę temat będzie w nas jeszcze na pewno pracował, wymaga on wejrzenia w siebie i stanięcia w prawdzie, często trudnej do zaakceptowania.

W tym miesiącu modlimy się za Anię z Sochaczewa.

Zapraszamy na kolejne spotkanie połączone z modlitwą za rodziny 03.08. 2017 r.

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Kronika